κατανόηση!

tumblr_n2ycnfb7W91rrqsx6o1_500Είναι που κάποιες φορές αγοράζεις μια σακούλα ροδάκινα και τα μυρίζεις κι αυτό σου θυμίζει καλοκαίρι, αλλά εσύ νιώθεις χειμώνας, και είναι που ξέρεις πως αυτό δεν θα κρατήσει ακόμη για πολύ αλλά η επιμονή κι η υπομονή δεν είναι ανεξάντλητες ούτε κι η κούραση, και αυτό είναι που θέλεις να εκφράσεις, μαζι με το »εγώ ακόμη είμαι γυναίκα, είμαι γυναίκα να πάρει ευχή», πως γίνεται να πρέπει αυτό να σου το πω και πως να βρω τις λέξεις που να βγουν από το δικό μου στόμα με τον δικό μου τρόπο και να φτάσουν στα δικά σου αφτιά με τον δικό σου τρόπο, και όσο όλο αυτό είναι μέσα μου, φουσκώνει το μυαλό μου και μοιάζει με ένα άσχημο μπαλόνι, αν είναι δυνατόν να υπάρχει στον κόσμο άλλο τόσο άσχημο μαύρο μπαλόνι, και θέλω να σου το πετάξω αλλά θέλω να το πιάσεις με τον δικό μου τρόπο και όχι με τον δικό σου τρόπο, ούτε να το αγγίξεις θέλω, ούτε να μου το ξαναπετάξεις, οι ηλικίες μας δεν θέλουν παιχνίδια, κατανόηση θέλουν μα είναι λέξη δύσκολη με δέκα ολόκληρα γράμματα όσα και τα δάχτυλα σου που μαζί με τα δικά μου κάνουν τα διπλά, αλλά το »μαζί» είναι παρανόηση, είμαστε σαν κινηματογράφος που παίζει ταινίες μόνο για το κοινό, από αυτές τις πολύ εμπορικές, δεν έχουμε άλλες σκέψεις που να μας οδηγούν αριστερά και δεξιά, έχουμε μόνο ένα δέντρο και το έχουμε πάρει αγκαλιά, και μιλάμε για αυτό, μαλώνουμε για αυτό, παιδευόμαστε για αυτό και ξεχνάμε να περιποιηθούμε τα άλλα δέντρα, γιατί το δάσος είναι μεγάλο και η βόλτα σ ‘ αυτό είναι κάτι περισσότερο από σημαντική, είναι »ζωή», αυτή την καταπίνουμε με τη μια, αρπαχτικά, καθόλου σταθερά, καθόλου αργά και χωρίς απόλαυση, και μας λείπει αυτή η νοστιμιά, είναι σαν να μαγειρεύεις γεμιστά χωρίς παπαρουνόσπορο και διάφορα μυρωδικά, γιατί άλλα αρέσουν σε μένα και άλλα αρέσουν σε σένα, και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί στον καθένα αρέσει αυτό και όχι εκείνο, κι όλα τα μεταξύ μας είναι ένα τρελό αδιέξοδο χωρίς χιούμορ και με μπόλικη κατήφεια που αγγίζει τα όρια της κατάθλιψης.

*Λογικό, ποτέ δεν συμβάδισαν η λογική και το πρακτικό μέρος των υποθέσεων, με το μη ρεαλιστικό των καθαρών συναισθημάτων.

Advertisements

12 thoughts on “κατανόηση!

  1. Κατανόηση πατουσίτσα… 🙂
    Κατανόηση είναι καλό να δείχνουμε πρώτα προς τον εαυτό μας!
    Χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω 🙂

    Σου εύχομαι ένα ήρεμο απόγευμα να έχεις !

    1. ισως μαγικη φωνη μου, ισως αν ο καθενας δειχνει κατανοηση στον εαυτο του να γινεται πιο μαλακος αλλα και πιο »σφουγγαρενιος» ειναι ετοιμος δλδ, με πορους ανοιχτους να δεχτει τα πολλα ερεθισματα της ζωης; ετσι λες;

  2. Αν , λέω, ΑΝ….μπορούσαμε να αφήσουμε λιγάκι από την πολύ εαυτάρα μας στο πλάι….αν μπορούσαμε να δούμε στα μάτια τον άλλον, τι θέλει, τι λαζχταρά η ψυχή του, πόσο κουρασμένος νοιώθει από την μια ή την άλλη συνήθειά μας….
    ΑΝ…

    Λέω αν….τότε κάτι θα μπορούσε να γίνει….

    Αλλά τις περισσότερες φορές μπαίνει μπροστά η συνήθιεα…το πόσο πολύ ξέρω την επόμενή σου κίνηση….κι ας μην την ξέρω, αυτό που έκανες είπες-μίλησες,γέλασες εμένα μου θυμίζει τότε που…κτλ…….και κατά διάλου η προσπάθεια και η κατανόηση…..

    Καλησπερούδια αγαπητή….

    1. ααα σ αυτο το ποστ ειναι το σχολιο σου κ ψαχνομουν, ξανα απαντω λοιπον πως ισως τα πραγματα να ειναι λιγο βαθυτερα ισως ομως κ να αρκει αυτο που λες, να βαλουμε στην ακρη τον εαυτο μας αλλα ποσο πια; ολο ακρη ακρη ακρη πεσαμε στο γκρεμο αγαπητε μου φιλε

  3. Πατουσίτσα, όταν πρόκειται για χαρακτήρες που είναι πολύ σκληροί με τον εαυτό τους κι εμμένουν στα λάθη τους και δεν συγχωρούν, φυσικά τέτοιοι χαρακτήρες, που δεν δείχνουν ουσιαστική κατανόηση στον εαυτό τους και αποδοχή, δεν προχωρούν, δεν εξελίσσονται (τουλάχιστον όχι όσο θα μπορούσαν).

    Είναι προτιμότερο να δείξει κατανόηση κανείς, γιατί έπειτα θα μπορέσει να αφουγκραστεί ήρεμα το »μέσα» του 🙂 Και βέβαια, όπως είπες, γίνεται »σφουγγαράκι» κι αφού έχει σπάσει κάποια δεσμά, πιο ελεύθερος πλέον, τείνει να λαμβάνει καλύτερα όολα τα ερεθίσματα 🙂 Βεβαίως!

    Καλό σου μεσημέρι πατουσα!

  4. Για να υπάρξει κατα-νόηση, νομίζω πως χρειάζεται σοβαρή και καθημερινή παρατήρηση των αντιδράσεων μας και αυτό γίνεται μέσα από τις σχέσεις μας, είτε είναι στενές είτε απλά φιλικές, αυτές λειτουργού σαν καθρέπτης… γιατί χωρίς τη κατανόηση που αναφέρεις στο κείμενο σου, δεν μπορεί να δεχτούμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και όχι όπως ΘΑ θέλαμε να είναι. 😉
    Επικρίνοντας τον εαυτό μας συνέχεια βρισκόμαστε σε μια συνεχή εσωτερική σύγκρουση και κάνουμε ατελείωτους κύκλους, είμαστε όπως είμαστε πατουσίτσα και σε όποιον αρέσουμε!

    1. κατανοηση οχι αποδοχη ή συγχωρεση..
      να νιωσεις τον αλλον
      να κανουν οι μαυροι του κυκλοι σακουλακια και στα δικα σου ματια..
      να αφουγκραστεις τι νιωθει;
      να τον ρωτησεις με ειλικρινεια
      να μαθεις
      να πονεσεις μαζι του
      να του ψυθιρισεις »εχεις δικιο, αυτο ποναει κ μενα » στην τελικη

      με κατανοηση
      οχι με αδιαφορια

      αυτο!

  5. Για μένα τα πράγματα πάντα σε αυτόν τον τομέα (των σχεσεων ερωτικων,φιλικών κτλ.) είναι τραγικά άσπρα η μαύρα πατούσα μου…δηλαδή είτε που θέλεις το μαζί και κατανοείς αυτο το μαζί, μπαίνεις στα παπούτσια του άλλου δηλαδη αφού έχεις καταφέρει να χωρέσεις πρωτα στα δικά σου, ή που κάποια στιγμή αυτο το μαζι συνειδητοποιεις ότι δεν σου κάνει και απλα το σπας…
    Αν τωρα το σπάσιμο σου φαίνεται πολυ, μια πρακτική που ακολουθώ εγω αν δεν ειμαι σιγουρη οτι θελω να σπάσει οριστικά αυτο το μαζί-και είναι κάτι που θα το έλεγες «γκρίζο» ας πούμε- είναι της προσωρινής απομάκρυνσης, μέχρι να μου λείψει και να λειψει κ στην άλλη πλευρά αυτο το μαζι…και βέβαια ως απομάκρυνση δεν ορίζω μόνο την τοποθεσιακη, αλλα και αυτή του δίνομαι,υπάρχω,σημαίνω, συμβιβάζομαι…φιλάκια πολλα!

    1. η απομακρυνση, το διαλειμα θα ηταν η τελεια λυση αν κ αναρωτιεμαι ακομη κι αν αυτο θα εδινε καποια λυση..
      δυσκολη ομως πολυ εως ανεφικτη

      ειδικα στις μερες μας που δεν μπορεις να νοικιασεις ενα δικο σου διαμερισμα για ενα μηνα, δυο ή τρεις κ μαλιστα επιπλωμενο

      1. Φιλοξενία απο κάποιον καρδιακό φίλο;ή ένα ταξίδι που πάντα ονειρευομασταν και μαζέψουμε για αυτο κάποιες οικονομίες; Λεω εγω τωρα…Η αναθεώρηση πραγμάτων πιστεύω σε μεγάλο βαθμό προστάζει αποστασιοποίηση πατουσίτσα μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s