άνισα συναισθήματα

tumblr_myu1s4pWEl1sk614xo1_500Κάτι που με τρομάζει σήμερα στις σχέσεις μου είναι τα άνισα συναισθήματα. Αυτά, που λόγω της δικής σου αγάπης προς ένα άτομο, είτε φίλου/ης, είτε συντρόφου, δεν μπορείς να δεις. Αυτή την πραγματικότητα που μπορεί να κραυγάζει ο άλλος κι εσύ έχοντας ένα πέπλο που μαλακώνει τα πάντα μπροστά σου δεν ανιχνεύεις τα μηνύματα. Θεωρείς την φίλη σου φίλη, τον αγαπημένο σου αγαπημένο, κάνεις τα πάντα για είσαι κοντά τους αλλά αυτοί αρκούνται και στο »μακριά». Είσαι εσύ που κανονίζεις πάντα συνάντηση. Είσαι εσύ που στέλνεις πάντα μέηλς με καλημέρα. Είσαι εσύ που μετά από μια συνάντηση θέλεις κι άλλο. Από την άλλη πλευρά επικρατεί κάτι που μοιάζει με ηρεμία, με υπομονή.. καμμιά φορά το μεταφράζεις σαν αδιαφορία για να το απορρίψεις στο δευτερόλεπτο κ.ο.κ.

**

Το πιστεύω.. οι σχέσεις είναι χημεία, οι αληθινές σχέσεις είναι ισότιμες.. σε κάθε άλλη περίπτωση κάτι συμβαίνει..

**

Μου έχει τύχει να περιμένω μια σχέση να αλλάξει.. βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες στον εαυτό μου..
Ο χρόνος είναι μια από αυτές, θα μαλακώσει λες, θα πάρει θάρρος, θα δει τι μπορώ να δώσω..
Ψέμματα.. κανείς δεν αλλάζει τα συναισθήματα του απέναντι σου επειδή εσύ αγαπάς, εσύ επιμένεις, εσύ θέλεις..

Advertisements

11 thoughts on “άνισα συναισθήματα

  1. Χμ!…
    Νομίζω πως είναι θέμα δοσίματος ή αυτό που λέμε άνοιγμα καρδιάς, πατουσίτσα μου…
    Προσωπικά ποτέ δεν θα μπορούσα να επικοινωνήσω με κάποιο κλειστό, επιφυλακτικό ή καχύποπτο άτομο ή με κάποιον που δεν «εκπέμπει» στα ίδια μήκη κύματος με μένα…
    Οι σχέσεις θέλουν φροντίδα απ’ τις δυο πλευρές, μου συμβαίνει να μη μιλήσω με κάποιον για καιρό και αυτό να μη σημαίνει τίποτα και για τις δυο πλευρές, να, σα να υπάρχει μια κρυφή συμφωνία και να ξέρουν και οι δυο πλευρές πως αν πραγματικά υπάρχει ανάγκη ο άλλος/η είναι εκεί…
    Το ίδιο συμβαίνει και στο blogging, ανοίγεις τη καρδιά σου και γράφεις αυτό που σε πονά ή σε προβληματίζει και έρχεται κάποιος/α και σου γράφει δυο όμορφα λογάκια, έρχεται και δεύτερη και εσύ τον αγνοείς, δεν απαντάς, δεν μπαίνεις ούτε καν στο κόπο από καθαρή ευγένεια ν’ ανταποδώσεις την επίσκεψη, γιατί τώρα εγώ θα πρέπει να επιμένω και να περιμένω ανταπόκριση… απλά πράγματα, δε με θες, κρίμα για σένα φίλε μου μείνε εκεί που είσαι, μόνο μη μου γκρινιάζεις! 😉
    Οι σχέσεις δεν αλλάζουν, γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν και όλα είναι θέμα διάκρισης-επιλογής.
    ΑΦιλάκια τρυφερή μου πατουσίτσα! 🙂

    1. και πολυ καλα κανεις που δεν ανοιγεσαι στα κλειστα ατομα μαγισσουλα μου αν και εγω κλειστο ατομο θεωρουμαι και θελω τον χρονο μου στις σχεσεις..

      ασχετο αλλα θελω να το καταθεσω.. εχω κανει σπουδαιες φιλες τα τελευταια χρονια.. ειτε ειναι μακρια και ξερω οτι μεσω μεηλ ανα πασα στιγμη θα μου δειξουν το ενδιαφερον τους, ειτε στην πραγματικη ζωη.. ειδικοτερα μιλαω για τρια κοριτσια εξαιρετικα.. το καθενα τοσο διαφορετικο απο το αλλο αλλα ολα τοσο αγαπημενα..

      τετοιους ανθρωπους που μοιραζονται και σε προσεχουν πως να μην μοιραστεις και να μην τους προσεξεις

      ασε που καμμια φορα δεν τους χορταινεις και κανεις σαν μικρο παιδι.. αλλα ξερεις, οπως λες κι εσυ οτι ειναι παντα εκει..

      *

      τα μπλογκς ειναι μια αλλη ιστορια.. ειναι λιγο μια εξειδικευμενη κατασταση και ειναι μια σχεση πολυ πριν τη φιλια.. δεν ξερω αν ειναι ατυχες το παραδειγμα αλλα εγω καπως ετσι το βλεπω.. φαντασου ενα ασανσερ μεγαλο μιας ας πουμε μεγαλης εταιρειας.. πολλες συναντησεις αλλα δυσκολη η προσεγγιση, η αποδοχη.. η επαφη βρε παιδι μου.. πρεπει πολυ να σου κατσει η εικονα του αλλου, μη ξεχνας οτι ειναι και πολλοι μπλογκερς που προσπαθουν να επικοινωνησουν με μονολεκτικα σχολια μονο και μονο για να κερδισουν καποιο σχολιο στο μπλογκ τους..

      πολλα φιλια 🙂

    2. Συμφωνώ σε όλα αυτά που γράφεις μάγισσα…

      (και η προσπάθεια πότε σταματάει; πότε σταματάς να προσπαθείς να γνωρίσεις κάποιον; πότε μπαίνουν τα όρια; (αναρωτιέμαι…)

  2. «Μου έχει τύχει να περιμένω μια σχέση να αλλάξει.. βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες στον εαυτό μου..»
    το έχω ζήσει…και αναρωτιέμαι μέρα με τη μέρα αν θα ο άλλος περιμένει εμένα στο χρόνο που χρειάζομαι στις δικές μου επιθυμητές αλλαγές!

    Καλό βράδυ πατούσα 🙂

    1. εξαρταται.. αν νιωθει οτι νιωθεις θα περιμενει.. απο την αλλη αν νιωθει οτι νιωθεις θα κανει τα παντα, θα επρεπε να τα εχει κανει, για να ερθει πιο κοντα σου..
      αν η σχεση ειναι ισοτιμη δεν υπαρχουν αμφιβολιες, γιατι / διοτι, δοσιμο μονο απο τη μια πλευρα.. δεν υπαρχει αυτο το »μα αυτος γιατι ΔΕΝ..»
      δεν σε αδειαζει, δεν σε υποτιμα κανεις.. τιποτα δεν σε κανει να νιωθεις ασχημα..
      και αυτο αν κερδηθει θα ειναι στην αρχη.. και θα φανει.. το να περιμενεις ειναι ματαιο.. κανεις δεν θα αλλαξει δεν θα σε αγαπησει επειδη τον αγαπας εσυ..

  3. Εμείς πρέπει ν΄αλλάξουμε, εμείς είμαστε σε σύγκρουση, εμείς περιμένουμε, εμείς απαιτούμε ανταπόκριση, άρα το πρόβλημα είμαστε εμείς, εσύ εγώ…
    «Ευλογημένος αυτός που δεν προσδοκά, δεν θα απογοητευτεί ποτέ» Βούδας!
    ΑΦιλάκια και ας έχουμε μια φωτεινή Κυριακή! 🙂 🙂

  4. Στην καθε σχεση νομιζω κι εγω θα πρεπει να υπαρχει μια ισορροπια. Ο καθενας μας βρισκει αρμονια σε διαφορετικες καταστασεις. Ετσι, οπως ειπε και η Αιναφετς παραπανω, εμεις ειμαστε αυτοι που θα πρεπει να αποφασισουμε ποσο θα μεινουμε σε κατι που δεν μας γεμιζει και ποτε θα αποχωρισουμε.

    Προσωπικα νομιζω τα βιβλια με βοηθησαν πολυ σε αυτο τον τομεα. Προσπαθω να επενδυω οσο μπορω και να μη νιωθω οτι σπαταληστηκα αν δεν εξελιχθει κατι οπως εγω προσδοκουσα. Αρχισα να αντιλαμβανομαι οτι οσο περισσοτερο δινομαι, τοσο περισσοτερο με εχω ξανα 🙂

    Μια υπεροχη εβδομαδα να εχεις!

  5. Καλησπέρα πατουσίτσα….

    Πολύ χαίρομαι που σε ξαναβρήκα εδώ……με πολύ ποιητική φόρμα , είναι αλήθεια……και πολύ όμορφο στυλ στην εμφάνιση της σελίδας σου…..
    Το θέμα το έγραφα κι εγώ ….η διάθεση η δική σου να δώσεις και να μοιραστείς δεν έχει να κάνει με την διάθεση του άλλου…..είναι η δική σου στάση που θέλει περισσότερα….αλλά τις περισσότερες φορές ο άλλος δεν μπορεί, δεν θέλει, είναι πλά φορτωμένος τα «δικά» του ….απλά είναι αυτό που έλεγα παλιότερα, ότι ο καθένας μας ζει μέσα στην δική του πραγμτικότητα…..ο καθένας μας ζει στον δικό του κόσμο και η επαφή περιορίζεται στην δυσική επαφή …..είναι πολύ δύσκολο ν αυπάρξει πραγματική επαφή και κατανόηση ….. έως αδύνατο θα’λεγα, απογοητευμένος πια, μετά τόσα χρόνια αναζήτησης ….

    Να’σαι καλά αγαπητή…..

    1. και πολλες φορες πεφτουμε τοσο εξω στη διαβαθμιση μιας σχεσης.. και φοβαμαι οτι εχει σχεση με την εσωτερικη αναγκη του καθενα μας.
      ο καθενας μας »τοποθετει» τον αλλον αναλογα με το εσωτερικο μετρο συγκρισης του..
      δεν μου αρεσει καθολου αυτο 😉

      χαιρομαι που με ξαναβρηκες, και χαιρομαι τα ομορφα σχολια σου παντα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s