ξεσκαρτάρισμα

tumblr_mz62diLMOo1qd9yulo1_500Έτσι είναι! Ένα πρωί ξυπνάς και »κλικ»! Είναι τόσο μεγάλο που κουδουνίζει μέσα στο κεφάλι σου. Βοηθάνε λίγο οι δύο βασανιστικοί μήνες που πέρασες. Βοηθάει πολύ η ψυχοθεραπεία. Κι αρχίζεις να βάζεις τα πράγματα στη θέση τους. Τι σε ωφελεί πραγματικά και τι όχι.
Καμμιά φορά, η αλήθεια μπορεί να κρύβεται πολύ βαθιά, τόσο που να κάνεις χρόνια να τη δεις. Ή να μη θέλεις να τη δεις. Ή επειδή εκείνα τα παπούτσια σου είχαν φανεί τόσο όμορφα όταν τα φόρεσες στα πόδια σου που δεν φαντάστηκες το κακό που θα σου έκαναν. Και τα πέταξες όταν σου πάλιωσαν αλλά κράτησες τα κορδόνια.. γιατί ήταν κι αυτά γουστόζικα και γιατί πολλές φορές τα έπιανες και τα έπαιζες με τα χέρια σου και πραγματικά ξεχνιόσουν. Και γιατί κάποια άλλη στιγμή τα άφησες να ανέβουν στο λαιμό σου.. κι εκεί άρχισε η πίεση.. το πνίξιμο..
Είναι κάποιοι άνθρωποι που μας φαίνονται όμορφοι και τους πλησιάζουμε αλλά η χρησιμοποίηση και η υποτίμηση έχει πολλά πρόσωπα που μπορεί να μην είναι τόσο σκληρά όσο ακούγονται, υπάρχουν όμως.. δρουν ύπουλα και υπόγεια και πολλές φορές ασυνείδητα από την πλευρά του θύτη ο οποίος τάχα μου δεν θα καταλάβει ποτέ το »κακό» που κάνει κρυμμένος πίσω από μια δήθεν αθωότητα που ποτέ δεν θα έχει την τόλμη να δει πόσο »δήθεν» είναι.
Σίγουρα είτε ταιριάζουμε είτε όχι με όλους τους ανθρώπους αγαπημένους και μη. Καμμιά φορά όμως αυτό το »ταίριαγμα» μοιάζει με τέτοια απάτη που εξαπατεί ακόμη και τους πιο έξυπνους ανθρώπους ειδικά αν πρόκειται για έναν άνδρα και μια γυναίκα πρώην ή και νυν ερωτευμένους.. χχμμμ κι αυτό το »ερωτευμένος» πολλές φορές δεν ξέρω γιατί ηχεί παράξενα και τι πάει να καλύψει αφού στο όνομα του έρωτα ξαφνικά όλοι είμαστε δικαιολογημένοι ακόμη και στις πιο άνομες πράξεις.
Να σε πικάρω, να σε κάνω να νιώσεις άσχημα, να σε υποτιμήσω, να σε κάνω να χάσεις την αξιοπρέπεια σου κι εσύ να υπομένεις και να επιμένεις για να μου αποδεικνύεις ότι ακόμη είμαι ικανός να με ερωτευθούν.
Ξυπνάς ένα συννεφιασμένο πρωινό λοιπόν, τέλη Γενάρη και βλέπεις μπροστά σου μόνο τον ήλιο αφού έχεις τακτοποιήσει κάποια »γιατί» και »διότι» σου. Πω πω πόσα χρόνια πίσω έτσι.. και πόσες ανάξιες λόγου μοναχικές προσμονές! Κανιβαλισμοί των »εγώ» στο όνομα τίνος;
Η μοναδική λέξη που κυριαρχεί στο μυαλό μου σήμερα είναι »ξεσκαρτάρισμα». Μακριά από ότι υποτιμά έστω και έμμεσα την προσωπικότητα μου. Τέλος στις »δήθεν» φιλίες, τέλος στα »δήθεν» σ΄αγαπώ.

Όταν εγώ φεύγω οριστικά, απλά δε λέω τίποτα.. εξαφανίζομαι.. και κάπως έτσι θα περάσουν τα υπόλοιπα χρόνια.. χωρίς εσένα.. χωρίς εμένα.. χωρίς αυτή τη »διεστραμμένη» κατάσταση που διαιωνίζαμε.

Advertisements

4 thoughts on “ξεσκαρτάρισμα

  1. Σα να μπαίνω σ’ ένα blog ανθρώπου που ένα «ωραίο» πρωινό αισθάνθηκε πως κάτι είχε συμβεί μέσα του και βρέθηκε αλλού και αυτό το αλλού ήρθε μόνο του… έκλεισε ένας κύκλος και άνοιξε άλλος. Κύκλους κάνουμε και καθώς γίνεται δουλειά μέσα μας, αλλάζει και το σκηνικό, αλλάζει και ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα… όπως άλλαξε και το look του blog σου, (δεν γινόταν αλλιώς!) άλλαξε και ο τρόπος που βλέπουμε τις σχέσεις μας… προσεχτικά, με βήματα συνειδητά εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας και αφήνουμε τη διαίσθηση μας να μας οδηγήσει…
    «Αφήνουμε τη ζωή να ζωγραφίσει τον πίνακα» όπως λέει ο Κρισναμούρτι και γινόμαστε «δάσκαλοι του εαυτού μας»…
    Πατουσίτσα μου, έχεις δρόμο μπροστά σου, αλλά το πρώτο βήμα έγινε και ξέρω πως θα τη βρεις την άκρη!
    ΑΦιλάκια μέσα απ’ τη καρδιά μου! 🙂

    1. ναι.. αυτο ειναι το πιο δυσκολο.. να διατηρηθει αυτη η υποσχεση σε βαθος χρονου.. να παραμεινει το »κλικ» οσο πρεπει μαγισσουλα μου
      πριν 2 χρονια και λιγους μηνες αυτο το »κλικ» εγινε αιτια να απομακρυνθω οριστικα απο μια σχεση »φιλια» 30+ ετων, επειδη η σχεση ειχε παψει να ειναι οπως ηταν..
      ομως ηταν κατι που ο χρονος εδειξε οτι επρεπε να γινει για να δω κι εγω μεσα μου τι συνεβαινε καθαρα.. και δεν ζημιωθηκα καθολου, αντιθετα θα ελεγα οτι αφησα ενα μεγαλο χωρο για καινουργιες παρεες και φιλους
      ισως και σ αυτη την περιπτωση της σημερινης αναρτησης να συμβει ακριβως το ιδιο.. να ανοιξει χωρος για νεους ανθρωπους στη ζωη μου
      ξερεις τι πιστευω; ειναι πολυ λιγες οι σχεσεις που δεν σε ενοχλουν με το περασμα του χρονου.. ειναι τοσες οι αλλαγες που γινονται μεσα μας αλλα και στο μεσα των αλλων που τα αρχικα κοινα παυουν πια να υπαρχουν
      κι οταν οι σχεσεις ειναι εστω στο ελαχιστο ανταγωνιστικες και συγκριτικες ειναι λιγο ασχημα τα πραγματα.. και μεγαλωνοντας αν μη τι αλλο μαθαινουμε να μην αφηνουμε τιποτα μα τιποτα να μας ενοχλει.. ουτε καν να μας υποτιμα ή να μας »αδειαζει» (ποση ωρα την ψαχνω αυτη τη λεξη και ποσο καταλληλη ειναι»

      σε φιλω γλυκα 🙂

  2. Καλημέρα πατουσίτσα!
    Χθες «έπεσα» σε μια φράση που μου έκανε κλικ, «η υπομονή είναι δράση»…
    Μην απογοητευτείς αν πάλι κάποια στιγμή αισθανθείς πως έχεις βρεθεί πάλι πίσω, ο νους μας, μας παίζει τέτοια παιχνίδια… υπομονή! 😉
    ΑΦιλάκια και να έχεις ένα ήρεμο Σαββατοκύριακο! 🙂

    1. μαγισσουλα μαλλον αυτο που μου μεταφερεις ειναι εκτος δικης μου σκεψης.. κατι αλλο εχω στο μυαλο μου.. αν τελικα δεν »κατσει» το »κλικ» θα αλλαξει η συμπεριφορα μου.. πραγμα δυσκολο βεβαια..

      θα δειξει αυτα τα πραγματα αποδεικνυονται σε βαθος χρονου κι εξαρτωνται απο το ποσο ωριμο ειναι αυτο το »κλικ»

      φιλια 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s