ζήλεια; εγώ;

Favim.com-465267_largeΔεν μπορεί χίλια άτομα να σου λένε ότι είσαι »αρνητική» και να έχουν άδικο! Δεν μπορεί χίλια άτομα να είναι όλα εναντίον σου.. μπορεί όμως να ήταν κάποτε εναντίον σου για κάποιο λόγο και να αντανακλάς αυτό που εισέπραξες. Δίνω, δίνεις και πάει λέγοντας. Κι αν αρχίσει έτσι.. δε σώζεται με τίποτα.. είσαι σα το μπαλάκι του τέννις που χτυπάει μόνιμα σε τοίχο..
Τι εντύπωση δίνουμε παραέξω; Υποψιαζόμαστε; Θέλουμε ή βγάζουμε έναν εαυτό επιρεασμένο; Και ποιός είναι ο πραγματικός μας εαυτός όταν οι άλλη βλέπουν μόνο την αρνητική μας πλευρά; Ή μήπως δεν διαθέτουμε ποιά την καλή; Την διαθέταμε κάποτε; Κι αν ναι, γιατί αυτό άλλαξε;
Η γκρίνια βοηθάει στην προσωπική εκτόνωση! Από που ξεκινάει αυτό; Από τις δυσκολίες που σε έχουν επισκεφτεί; Μα γύρω μας υπάρχουν τόσες και τόσες δυσκολίες!
Κακή διαχείρηση του εαυτού; Κακή διαχείρηση των άλλων που βρίσκονται απέναντι; Δεν δίνεις αυτό που θέλουν να ακούσουν; Ή κάποια στιγμή συνέβει κάτι το οποίο δεν συγχωρέθηκε;
Και γιατί να σε απασχολεί όλο αυτό; Πρέπει; Πρέπει να προσποιείσαι; Χρειάζεσαι διπλωματία; Σωστή διαχείρηση;
Το να σου αρέσει μια »κατάσταση» και να θέλεις να γίνεις μέρος αυτής είναι ζήλεια; Και είναι κακό αυτό;
Υπάρχει περίπτωση να βγάζεις φθόνο χωρίς να το καταλαβαίνεις;

Αυτή τη στραβομάρα, γκρίνια, μιζέρια μέσα μας των τελευταίων χρόνων δεν την αντέχω. Και αυτό το να λες σε κάποιον »έγινε αυτό» κι αυτός να σου αντιγυρίζει »κι εσύ έκανες το άλλο» πάντα έλεγα ότι οδηγεί σε κουβέντα που δε βγάζει πουθενά.

Να πω ότι κουράστηκα να φεύγω;
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ!

Advertisements

14 thoughts on “ζήλεια; εγώ;

  1. Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος δρα και αντιδρά σύμφωνα με τα βιώματα του, τα οποία σχεδόν πάντα είναι το αποτέλεσμα μιας αλληλεπίδρασης της κοινωνίας του με την στενή ή την ευρεία έννοια και του εαυτού του. Συμφωνώ όμως ότι τα παιχνίδια των ευθυνών (εγώ έκανα αυτό και εσύ εκείνο), δεν ωφελούν παρά μόνο φθείρουν. Και το ξέρω επειδή και το έχω κάνει και το έχω βιώσει.
    Νομίζω ότι το πιο σωστό είναι να είμαστε εντάξει με τον εαυτό μας και έτσι θα είμαστε εντάξει και με τους άλλους.
    Να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα γλυκιά πατούσα και μια όμορφη ημέρα. Μάκια.

  2. Μακαρι να μπορουσα να σου εξηγησω ποσο μεσα επεσες 🙂
    Προσωπικα, σχεδον πριν μισο χρονο, ειπα συνειδητα «αρκετα!»
    Και υποσχεθηκα στον εαυτο μου, την επομενη φορα που θα βρεθω στη θεση να αρχισω μια προταση με τη φραση «Ναι, αλλα κι εσυ εκανες…» θα αρχισω να μετραω αναποδα μεχρι την αποχωριση. Κουραστηκα παρα πολυ, οχι απλα πολυ! Καποιες φορες, οταν αναμασαμε τις ιδιες καταστασεις, ειναι καλο να κανουμε ενα βημα πισω, να βλεπουμε την εικονα καθαρα και να αποφασιζουμε να αποχωρισουμε.

    1. συμφωνω απολυτως
      να κανεις τα στραβα ματια δε μπορεις
      να παρεις αυτο που θελεις δε μπορεις

      υπαρχει κι η περιπτωση να φερθεις στεγνα και να παρεις αυτο που σου δινουν εφ οσον σε βολευει, αλλα καμμια φορα πιστευουμε οτι τα αξιζουμε ολα

      οταν καποιος σου λεει »κι εσυ εκανες αυτο» απλα υπαρχει τοση αντιδικια/ανταγωνισμος που μαλλον δεν ειχες καταλαβει τοσο καιρο

      σιγουρα παντως δεν ψαχνει να δει πισω απο τα λογια σου

      σε φιλω

  3. Χμ! πατουσίτσα…
    Που είναι η ζήλια;… που κολλάει ο τίτλος;
    Ζήλια είναι να επιθυμείς αυτά (τα όποια) έχει ο «άλλος»;
    Τι έχει ο άλλος που δεν έχουμε ή τι νομίζουμε πως έχει ο άλλος;
    Ολέθρια σύγκριση… θα έλεγα θανατηφόρα!
    Δεν νομίζω πως είναι τα χρήματα (που προσωπικά δεν έχω!)… τι μας λείπει, τι απαιτούμε…τι μας τρώει…γιατί αυτή η άρνηση;
    Μήπως να δεχτούμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και να δηλώσουμε: «Και σε όποιον αρέσουμε»… ουφ! πια ! 😉

    ΑΦιλιά! 🙂

    1. για μενα ζηλια δεν ειναι η επιθυμια, αυτη την εχω και την ειχα παντα.. δλδ αν δω κατι, μια συμπεριφορα ή μια κατασταση που μ αρεσει πολυ θα κοιταξω να την φερω και στον εαυτο μου
      αν κατσει στα δικα μου μετρα παντα εκατσε, αν δεν κατσει οκ οσο το παλεψα το παλεψα
      αλλα το να παρακαλαω ή να προσπαθησω να μην το εχει ο αλλος, ή να φθονω με διαφορους τροπους, οχι αυτο δεν το εχω και το κατακρινω

      εγω παλι ρε συ μαγισσουλα να μ αγαπανε θελω.. ολοι ομως.. γινεται; δε γινεται.. να για αυτο σκαω 🙂

      εε ναι οκ στην τελικη γυρναω πλατη.. ολοτελα ομως, κι ας χτυπιεμαι 🙂

  4. Έγραψα σχόλιο στο προηγούμενο ποστ σου …..αφού διάβασα πρώτα το κείμενο εδώ και μετά την απάντησή σου εκεί…και νομίζω ότι είναι απάντηση και για εδώ και για εκεί….

    φιλιά….

    1. καλησπερα χρηχα
      θα σου απαντησω κι εγω εδω..

      ετσι ειναι και συμφωνω και μαλιστα καταλαβαινεις στην αντιρριση που θα φερεις το πως σκεφτονται για σενα
      οταν πατησεις και πονεσει..

      παει κι αυτο

      ναι, οταν εχεις να κανεις με πολυ κοσμο ακριβως αυτα συμβαινουν.. ας ειναι!

      καλο βραδυ
      εχω καιρο να περασω απο το μπλογκ σου αλλα κι απο τα μπλογκ των υπολοιπων, ελπιζω να επανορθωσω συντομα!

      🙂

  5. μια χαρά τα έγραψες.
    Απλά να θυμάσαι πως η ζωή είναι μικρή, ο χρόνος πολύτιμος και δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις.
    Κράτα αυτά που σου κάνουν, ζήλεψε (με τον τρόπο σου) ο,τι δεν έχεις, απαίτησε τα πάντα, δώσε ο,τι μπορείς και κυρίως πυροβόλα στον κρόταφο διαλόγους με ζωγραφισμένα αδιέξοδα.
    Και κυρίως μην σκας για το αν σε αγαπάνε όλοι.
    Μην ζητάς ποσότητα, ζήτα ποιότητα.
    Γι’ αυτό τον λόγο…να μην κουράζεσαι να «φεύγεις»,
    Όλα είναι δρόμος και το ενδιάμεσο από τις στάσεις που κάνουμε, το αποκαλούμε ζωή.
    Καλό βράδυ πατουσίτσα.

    1. δεν μπορεις να φανταστεις περσεα μου ποσο μου αρεσε το σχολιο σου και ποσο καλο μου εκανε!

      παντα ζητουσα την ποιοτητα, παντα!
      ακομη κι αυτη βεβαια ισως ειναι κατι διαφορετικο για τον καθενα αλλα τι σημασια εχεις

      η ουσια ειναι η ιδια..
      ο πυροβολισμος που λεγαμε 🙂

      καλο βραδυ!

  6. Νομίζω πως ότι μας ενοχλεί πρέπει να λέγεται την ίδια ακριβώς στιγμή που μας συμβαίνει κι όχι να το κρατάμε και να το χτυπάμε στον άλλον. Η ζήλεια είναι και λίγο αγαπησιάρικη λέξη ε; Ας την έχουμε συντροφιά, βοηθάει καμμιά φορά…καλημέρες όμορφες όπου και να `σαι.

  7. Να σου πω την αλήθεια , αν και λένε ότι η ζήλια πάει χεράκι- χεράκι με τον έρωτα και το πάθος , είμαι από τα άτομα που σπάνια «ζηλεύουν» και δεν μιλώ για άτομα μόνο αλλά και για καταστάσεις. Θεωρώ ότι είναι άσχημο συναίσθημα που προκαλεί έντονες αντιδράσεις θυμού, φόβου, αντιπαλότητας και σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις φτάνει μέχρι και την εκδίκηση…οπότε μακρυά από μας…
    Φιλιά πολλά με γυμνές πατούσες μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s