σκέψεις

16887_444320735603776_393810438_n_largeΕίχα κλείσει τα μάτια και σκεφτόμουν τους φίλους μου. Πόσα ήξερα για αυτούς, Πόσα μου άφηναν να δω και να μάθω; Ποιά υπόγεια μονοπάτια τους μπορούσα να περπατήσω; Πως προσεγγίζεις ένα άτομο »κλειστό»; Κι αν στην τελική είναι τόσο »κλειστό» τι ακριβώς είναι αυτό που σου αφήνει να »δεις» έτσι ώστε θέλεις να προσεγγίσεις μεγαλύτερο πεδίο; Μήπως τελικά, ο άνθρωπος »στρείδι» εκλιπαρεί »άνοιξε με, έχω ανάγκη κάπου να μιλήσω» και σε βάζει στο τρυπάκι της συνεχούς προσπάθειας δίχως διέξοδο;

Και τι ακριβώς σημαίνει το »εγώ θέλω να σου δώσω, εσύ έλα να το πάρεις;»

Advertisements

10 thoughts on “σκέψεις

  1. Σήμερα το πρωί, αισθάνομαι πως είμαι on line μαζί σου, (!) γι αυτό και σου γράφω τι έχω δει σχετικά μα την Φιλία (άσε που είναι και το θέμα της τελευταίας μου ανάρτησης!)
    Η λέξη «προσπάθεια» δεν πρέπει να υπάρχει σε οποιαδήποτε σχέση μας ή η σχέση «κυλάει» γιατί εκπέμπουμε στα ίδια μήκη κύματος ή δεν κυλάει…
    Κανείς δεν «ανοίγει» αν είναι από τη φύση του ή από τη κοινωνική του διαμόρφωση κλειστός …
    Προσωπικά δεν επικοινωνώ ΚΑΘΟΛΟΥ με άτομα που έχουν κλείσει τη καρδιά τους, όσο και αξιόλογα και αν είναι, δεν μ’ ενδιαφέρουν οι φιλολογικές συζητήσεις, μ’ ενδιαφέρει οι άνθρωποι γύρω μου να έχουν πάθος για Ζωή!

    Να δίνουμε πατουσίτσα, να δίνουμε… για τη χαρά που έχει το δόσιμο και όχι για να πάρουμε κάτι πίσω… αυτό είναι η ανοιχτή καρδιά!
    Καλή μας μέρα! 🙂

    1. τι χαρα που ειμαστε online.. σα να μιλαμε σε chat.. ε;
      λοιπον κοιτα να δεις γιατι γραφτηκε αυτο το ποστ.. γιατι μεσα σε ολα τα υπολοιπα μου ειπαν »εγω πιστευα οτι εδινα, οτι ειχα να δωσω, αλλοι ανθρωποι τα δινουν ολα μονομιας, εγω ειπα.. ελα να τα παρεις»
      μετα απο καιρο και με μυαλο καθαροτερο εχω να καταλογισω πολλα σ αυτο το ατομο, απο την αλλη ομως προσπαθω να καταλαβω ενα τροπο σκεψης και δε μπορω, ισως και για αυτο τα τοσα ερωτηματικα..
      το θεμα ειναι οτι αυτος ηταν οπως ηταν αλλα εμενα με πηρε και με σηκωσε μαζι του.. για ενα κομματι της ζωης μου ημουν κομματι του.. και σκεφτομαι τωρα πια, ποσο λαθος χαρακτηρας, ποσο λαθος κινηση

      και ναι συμφωνω με οσα λες

      σε φιλω!

      1. χιχι! on line… η συνέχεια λοιπόν… γιατί όταν γράφεις ξελαμπικάρει, το μυαλλό! 😉

        Δες τώρα, αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις αν:
        Αισθάνεσαι πως εκπέμπετε στα ίδια μήκη;
        Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αξιολογήσεις τι είπες… τι σου είπαν, το ΤΩΡΑ μετράει, όλα τα άλλα είναι σκέψεις και αν δεις τι μας βασανίζει, βλέπεις πως είναι σκέψεις! 😉
        Και εγώ σε φιλώ και πάω τώρα έξω να πάρω ενέργεια από τον Ήλιο! 🙂

  2. και ομως κατι εκπεμπαμε κοινο.. το τι ηταν αυτο δε ξερω..
    ειναι απο τις περιπτωσεις που κοιτας τον αλλον στα ματια βαθια, σε κοιταει επισης στα ματια βαθια.. και μετα απλα ακολουθειτε ο καθενας τον δρομο του, και φαντασου ολο αυτο να διαιωνιζεται για χρονια
    δεν μπορεις να πεις οτι δεν εκπεμπαμε στο ιδιο μηκος κυμματος, ουτε ομως οτι το ειχαμε!

    επειδη ΤΩΡΑ κανουμε πολλες κουβεντες ακομη! κι επειδη εχουμε και κρισεις εγωισμου αλλα και κρισεις αληθειας, προσπαθω να βγαλω τα συμπερασματα μου!

    η ιδεα σου για ηλιο περιφημη, νομιζω ειναι οτι μας χρειαζεται, παω κι εγω 🙂

  3. οι φίλες μου με φωνάζουν ακριβώς «στρείδι». Μέχρι να ανοιχτώ στους ανθρώπους θέλω χρόνο, πολύ χρόνο. Και είμαι εσωστρεφής…ποτέ δεν το αρνήθηκα, ποτέ δεν το έκρυψα. Όταν όμως βρεθώ με άτομο που μου βγάλει ασφάλεια, ανοίγω τα περισσότερα χαρτιά μου. Ακραίο; Ίσως… Αλλά αν δεθώ δέθηκα, αν σου ανοιχτώ ανοίχτηκα, αν σε εμπιστευτώ σε εμπιστεύτηκα. Και έχω χάσει ανθρώπους που δεν τους μιλούσα, κι έχω κερδίσει άλλους που τους ξεδιπλωνόμουν σιγά σιγά. Κάθε δράση, έχει και αντίδραση και κάθε ερέθισμα, πράξη.

    Όμορφη ανάρτηση πατούσα:)
    Φιλιά πολλά και καλό υπόλοιπο γιορτών.
    χχχ

    1. τα ξαναλεγαμε αντριανα μου..
      ειναι ετσι, και το εχεις συνειδητοποιησει

      ειμαι κι εγω πολυ »κλειστη» αλλα σε ανθρωπους που ειπα οτι αγαπω ανοιχτηκα, αλλα και παλι οχι παντα, οχι σε ολους και οχι με τον ιδιο τροπο

      φιλιαααααα

  4. Καλησπέρα και χρόνια πολλά…

    Οι άνθρωποι έχουν την «φυσική» ανάγκη να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν πράγματα από την ζωή τους την ψυχή τους και τον χρόνο τους με τον ‘αλλον…. όλοι οι άνθρωποι…
    Κάποιοι όμως θεωρούν ότι είναι κάστρα που πρέπει να τα πορθήσεις…κάποιοι είναι ανοιχτά λιβάδια, γεμάτα λουλούδια όπου χαίρεσαι πάντα να περιδιαβαίνεις….κάποιοι είναι ορεινά μονοπάτια με επικίνδυνους γκρεμούς και στενωσιές….
    Εσύ που προσπαθείς να έρθεις σε επαφή με έναν κάποιον άνθρωπο, προσεγγίζοντας τον βλέπεις την τοπογραφία του και διαλέγεις αν σου ταιριάζει…
    Αν θεωρείς τον εαυτό σου πορθητή, διαλέγεις το κάστρο…μπορεί να δυσκολευτείς να το πορθήσεις αλλά στο τέλος , αν τα καταφέρεις όλο το περιεχόμενο του κάστρου σου προσφέρεται σαν λεία….
    Αν θεωρήσεις τον εαυτό σου γεωργό και διαλέξεις τα ανοιχτά λιβάδια , μπορεί να αισθάνεσαι ευχάριστα μέσα στα ανθισμένα λουλούδια, αλλά για να κερδίσεις κάτι πρακτικό , όπως τροφή , πρέπει να δουλέψεις σαν αγρότης , καλλιεργόντας εκτός από τα λουλούδια και κάτι φαγώσιμο…
    Αν θεωρήσεις τον εαυτό σου εξερευνητή, και διαλέξεις τα ορεινά μονοπάτια, μπορεί να τσακιστείς στους γκρεμούς και στις στενωσιές, αλλά δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει ο δρόμος….αν και συνήθως αυτός ο δρόμος είναι ο πιο ενδιαφέρων και ο πιο επικερδής, γιατί έχει να σου προσφέρει την εξερεύνηση της διαδρομής ,τα δάση τα τοπία και τα μέταλλα των βράχων….
    Επίσης άλλοι άνθρωποι είναι άλλα πράγματα…κάμποι, θάλασσες, έρημοι, νησιά….

    Κι εσύ που προσεγγίζεις, σκέψου ότι στην περίπτωση που σε προσεγγίζουν, παρουσιάζεις την δική σου αντίστοιχη τοπογραφία….σκέψου, αναρωτήσου μάλλον, τι τοπίο προσφέρεις….και τι καλύτερο θα μπορούσες ή θα ήσουν διατεθειμένος να προσφέρεις….

    Αγαπητή , ίσως σε μπέρδεψα λιγάκι, αλλά σήμερα η σκέψη μου γύρισε σε ανθρώπους τοπία….το αντιστοίχησα με τους ανθρώπους στρείδια που μας περιγράφεις εσύ πιο πάνω…..και τελικά όλα είναι αλληλένδετα…τι προσφέρεις εσύ και τι θες από τον άλλον….διαρκής συζήτηση, ή αν θες διαπραγματευση…. αλισβερίσι, ή πάρε δώσε….δεν ξέρω ποιά έκφραση θα διάλεγες εσύ, για να εκφράσεις αυτήν την διαρκή ανταλλαγή που γίνεται μέσα από την επαφή ανάμεσα στους ανθρώπους…

    1. αγαπημενε μου χρηχα
      πολλες φορες, με αυτες τις απαντησεις που μου δινεις, θα ηθελα να σε εχω πιο κοντα μου για να μιλαμε ατελειωτα 🙂
      σε πολυ σκεψη με εβαλε αυτο σου το σχολιο, εξαιρετικο οπως παντα!
      ομως να σε ρωτησω γιατι με εβαλες σε περιεργεια, στο λιγο που με ξερεις σε ποια κατηγορια θα με τοποθετουσες;

      εγω για να με τοποθετησω, πρεπει να σκεφτω..

      οχι ετσι δε το ειχα σκεφτει ποτε..

      χρονια πολλα
      πολλα φιλια!

      1. Χωρίς πολύ σκέψη…..
        Μάλλον στην κατηγορία «κάστρο»…..

        Γιατί απ’ ότι κατάλαβα, δεν δίνεσαι εύκολα, αλλά άμα δώσεις τα κλειδιά σε κάποιον, φαίνεται να τα δίνεις όλα…….

        Καλησπέρες…..χρόνια πολλά…χαμόγελα περισσότερα……

        Άντε…έλα Ξάνθη….είμαι και καφεχόλικ…να πίνουμε αμέτρητους καφέδες και να κάνουμε αμέτρητες ώρες κουβέντα….η καλύτερή μου….(φέρε και βουτήματα , από εκείνα τα δικά σου έτσι;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s