Δευτεριάτικα

Noμίζω πως οι Δευτέρες υπάρχουν για να μπορούμε να θρηνούμε με την άνεση μας και δίχως τύψεις το Σαββατοκύριακο που μόλις πέρασε. Από το πρωί, ψάχνω και γράφω.. όχι δεν ψάχνω εμένα γιατί ξέρω ότι δε θα με βρω. Χαμένη πίσω από σκέψεις που δεν βρήκαν ποτέ τον προορισμό τους, κανόνες και όρια που δημιουργήθηκαν μόνο για να αναιρεθούν.

Αφού το ξέρεις, δε μπορείς διαφορετικά, σκάσε και μη μιλάς. Το να χτυπιέσαι σα το ψάρι έξω από το νερό για να αποδειχθεί ότι έχεις ανάγκη τόσο τη θάλασσα όσο και τη στεριά δε βοηθάει σε τίποτα. Εγωισμοί και μικροπρέπειες της στιγμής.

Ανοίγω την μπαλκονόπορτα κι εκτός από το κρύο και τη νύχτα, τρυπώνει μέσα κι η μυρωδιά από καμμένα ξύλα που τσούζει τα μάτια..

Advertisements

8 thoughts on “Δευτεριάτικα

  1. δυσκολο πραγμα η Δευτερα, σε ξεβολευει απο την ανεση του σπιτιου σου και της ηρεμιας και σε εντασει παλι στην τρελη πραγματικοτητα! Ωστοσο καλη εβδομαδα να εχουμε ! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s