κάστανα και άλλα..

Κάστανα, σημαίνει κρύο. Σημαίνει θράκα, φωτιά, λευκό κρασάκι και ξεφλούδισμα μέχρι να πονέσουν τα νύχια από τα δάχτυλα. Κάστανα, σημαίνει Φθινόπωρο στην καρδιά του, γεύση και μυρωδιά!

Χθες, μουρμούριζα στον εαυτό μου από το πρωί, ως νωρίς το απόγευμα, σταμάτησα όταν πήρα την απόφαση να κινηθώ και να κάνω αυτό που ήθελα. Μου έδωσα μια γερή σπρωξιά, για να κάνω κάτι το οποίο τελικά μου αρέσει πολύ. Μένει τώρα να το κάνω και σήμερα, και αύριο και όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, και όλο το μήνα.. κλπ κλπ. Εδώ με θέλω!

Χχμμμ.. δεν αρκεί να παίρνεις αποφάσεις και μετά να τις αναιρείς. Είναι βολικά τα δεκανίκια αλλά μετά μια σιχαμάρα την νιώθεις για τον εαυτό σου που δε μπόρεσες να σε στηρίξεις μονάχο. Τι μονάχος δλδ, τόσα άτομα γύρω σου να σου δίνουν αγάπη κι εσύ Εκεί; Δεν είναι άδικο;

*οι τρεις παράγραφοι αφορούν σκέψεις και γεγονότα των τελευταίων ημερών, καμμιά σύνδεση μεταξύ τους 🙂

Advertisements

17 thoughts on “κάστανα και άλλα..

  1. Το καλό με τις σκέψεις είναι πως αν μιλήσουν στην καρδιά του άλλου δεν χρειάζονται σύνδεση.
    Λατρεύω τα κάστανα στο τζάκι και αυτή την ζεστασιά με την οικογένεια μαζεμένη τριγύρω.
    Εύχομαι να καταφέρεις και να κάνεις πάντα αυτό που σε κάνει ευτυχισμένη!
    Σου εύχομαι να έχεις μια υπέροχη ημέρα και πρόσεξε μην αφήσεις τις πατούσες σου γυμνές σήμερα, έβαλε ψύχρα! 🙂

    1. ασχετο, και καποια στιγμη θελω να γραψω για αυτο, οταν αυτο το μπλογκ το ονομασα ετσι, ειχα κατα νου εκεινες τις υπεροχες φωτογραφιες οπου γυμνες πατουσες αφηνουν χναρια στη βρεγμενη συνηθως απο θαλασσα αμμο 🙂

      για χειμωνα δε το σκεφτηκα αλλα τωρα που το λες.. ας βαλω καλυτερα καλτσες και παπουτσια και ας κατσω διπλα στη φωτια 🙂

      σ ευχαριστω που με νοιαζεσαι dramma gueen μου!

  2. Kαλησπέρα αγαπητή…

    Στην δεύτερη παράγραφο…

    Ο νόμος της αδράνειας….
    αν δεν κάνω την κίνηση , να δώσω μια γερή σπρωξιά στον εαυτό μου , κάθε πρωϊ με το που κλείνω το ξυπνητήρι, πάει όλη μου η μέρα στράφι…..πολλές μέρες που πήγανε στράφι υπάρχουν στο ιστορικό μου…

    Αν όμως δώσω την κατάλληλη ώθηση , πρωί πρωί, τότε όλη η ημέρα κυλάει, άσχετα αν θα εξελιχθεί έτσι ώστε να μου δώσει ικανοποίηση ή στενοχώριες…κυλάει και αυτό είναι από μόνο του ένα στοιχείο για να μου δώσει ικανοποίηση , ότι τουλάχιστον προσπαθώ…..

    κι όσο προσπαθώ, δεν μου μένει η γεύση της αηδίας που περιγράφετε στην τρίτη σας παράγραφο…

    οπότε όταν έρθει η ώρα να ξεφλουδίσω τα κάστανα δίπλα προφανώς σε κάποιο τζάκι, θα έχω την ικανοποίηση ότι κουράστηκα προσπαθώντας και δικαιούμαι λίγη απόλαυση….ενώ στην αντίθετη περίπτωση το πιο απλό θα ήταν φορτωμένο με τύψεις….

    Σας εύχομαι πάντα να νοιώθετε ότι αυτό που απολαμβάνετε , το δικαιούστε σαν καρπό των κόπων σας ….και αυτό πάντα να σας γεμίζει ικανοποίηση….

    1. Αδράνεια…
      είναι η τάση που έχει ένα σώμα στο να διατηρήσει την ενεργειακή του κατάσταση αμετάβλητη….
      ένα σώμα που είναι ακίνητο , «θέλει» να παραμείνει ακίνητο…αν πας να το σπρώξεις να κινηθεί, πρέπει να καταβάλεις προσπάθεια….έργο το λένε οι ειδικοί…και το έργο που πρέπει να καταβάλεις είναι ανάλογο της αδράνειας που έχει ένα σώμα…όσο μεγαλύτερο το σώμα τόσο μεγαλύτερη η αδράνεια , τόσο μεγαλύτερη η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλεις για να του αλλάξεις την κατάσταση…..

      ένα σώμα που κινείται , «θέλει» να συνεχίσει να κινείται….αν προσπαθήσεις να το σταματήσεις , πρέπει να καταβάλεις την αντίστοιχη προσπάθεια….

      στο περιβάλλον μας όμως, ένα σώμα που κινείται δεν χρειάζεται και πολύ για να το σταματήσεις…σταματάει και μόνο του…είναι γιατί το ζηλιάρικο περιβάλλον, αντιστέκεται στην ορμή ενός σώματος που κινείται, μέσω της τριβής….που τρώει ενέργεια από την ορμή του σώματος , μέχρι να το σταματήσει εντελώς …έτσι τελικά μάθαμε να λέμε ότι το σταματημένο σώμα είναι «αδρανές»….αλλά όχι , δεν είναι αδρανές, απλά χρειαζόταν κι άλλη προσπάθεια….τόση και όση η τριβή για να διατηρήσει την πορεία του σταθερή, και μια ιδέα περισσότερη για να αυξάνει συνεχώς την ορμή του…..

  3. αγαπημενε μου χρηχα τι ωραιο σχολιο μου αφησες!
    νομο της αδρανειας το λενε αυτο;
    που το ενα κανει να ακολουθει το αλλο;
    ή το ενα παιρνει μαζι του το αλλο!

    ισως αυτο κανει καποιες μερες να φανταζουν ιδανικες, το οτι καθως πεφτει το σκοταδι, εχουμε την ικανοποιηση οτι δώσαμε οτι ειχαμε να δωσουμε

    ισως για αυτο εχθες το φαγητο μου ηταν πολυ νοστιμο, παρ ολο που εφαγα μεσημεριανο στις 7 το απογευμα

    ενω σημερα, που δεν εκανα αυτο που ηθελα τελικα, το ιδιο φαγητο, τι ανοστιλα θεουλη μου

    λατρευτο σχολιο, ευχαριστω!

    🙂

    1. Μόλις προχθές ανάψαμε το τζάκι και βάλαμε λίγα κάστανα στη φωτιά που τα συνοδέψαμε με καλή παρέα και ένα ποτήρι (καλά λίγο περισσότερο) κρασί.
      Δεν θέλει και πολλά ένας άνθρωπος για να ζεσταθεί , ένα γέλιο , μια καλή κουβέντα και αγάπη.Εύχομαι να έχεις πάντα ζεστασιά, ειδικά τους κρύους χειμώνες. Καλό βράδυ με γυμνές πατούσες μου.

      1. ειναι πολλα αυτα που μας ζεσταινουν μελιτακι, πολλα πολλα μικρα μαζι που κανουν τη ζωη μας να εχει ζεστασια, τρυφεροτητα, ενδιαφερον

        η φλογα εχει απο τη φυση της ζωντανια και ατμοσφαιρα.. τη λατρευω
        τα καστανα εχουν τη μυρωδια και τη γευση του Φθινοπωρου

        κι η καλη παρεα, νομιζει μας καθρεφτιζει..

        να περναμε καλα, αυτο εχει σημασια

  4. σκέφτομαι ότι, στην αποδοχή μιας γραμικής εξέλιξης των πραγμάτων, παίζει πράγματι ρόλο η κατάλληλη ώθηση για να κυλήσει η ημέρα ή από την άλλη, η αδράνεια ώστε να χαθεί (άλλη) μια μέρα

    τη στιγμή όμως που αρχίσουμε να αμφισβητούμε τη παραδοχή αυτή, τότε, προφανώς, ανοίγει και η συζήτηση

    τι έχει συμβεί σε εκείνον που ενεργεί στη πρώτη περίπτωση και τι στον άλλον που αδρανεί στην άλλη περίπτωση;

    σε κάθε όμως, περίπτωση, είναι αποτέλεσμα μιας παρόρμησης ή όχι; μιας βούλησης ή της απουσίας αυτής;

    θα δεχτούμε δογματικά ότι στη αδράνεια δεν υπάρχει δυναμική ενώ στη κίνηση τη βρίσκουμε;

    σκέφτομαι ότι, τη ζωή όταν θα επιχειρήσουμε να τη κλείσουμε σε τέτοιους νόμους – εκεί θα τη χάσουμε κιόλας

    και πως, αν χασομερήσουμε σε μια φαινομενολογία των πραγμάτων, θα αγνοήσουμε, για αυτό και θα αδικήσουμε, ουσιώδη κομμάτια της πραγματικότητάς (μας)

    ένα από τα πράγματα που θα μπορούσε να αντλήσει κανείς απ’την τεράστια δομή του der stand der dinge, του Βέντερς είναι το σε ποιά πεδία μπορεί να ανιχνευτεί πραγματικά η ζωη, και σε ποιό μέσον θα βρούμε τις εγγραφές της – , «μια ζωής που (ενώ) είναι χρωματιστή, το άσπρομαύρο δείχνει να είναι πιο ρεαλιστικό» (ως μέσον καταγραφής της)

    η χρηχα πολύ εύστοχα ανοίγει το θέμα πίσω από τις φαινομενικά ασύνδετες παραγράφους

    απλά σκέφτομαι ότι μέσα σε κάθε αδράνεια (που διατηρεί όμως, σαν αυτή που είναι, τη συνείδηση της κατάστασής της) τρέφεται η αρχή των πραγμάτων

    και αντίστοιχα, στη κίνηση θα βρούμε ακόμα και το να περιέχεται η (προδιαγεγραμμένη) πορεία του τέλους αυτών των πραγμάτων

    – έτσι λοιπόν, υποχρεώνομαι σε περίσκεψη και σεβασμό για την ανυπολόγιστη δυναμική αυτής της αδράνειας, εφόσον όμως έχουμε αμφισβητήσει τοσό τη γραμμικότητα της όσο και τη φαινομενολογία της

    και βέβαια, είναι άλλο θέμα, ποιός θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, – σε οποιαδήποτε περίπτωση…

    1. περσεα μου πολυ μα πολυ εξυπνο το σχολιο σου, σ ευχαριστω.. μου εφτιαξες το κεφι και μ εκανες να καταλαβω οτι ενα φιλαρακι νοιαζεται για μενα 🙂

      ωραιοοοο το βιντεακι.. μα ειναι δυνατον; που την πουλανε αυτη τη μηχανη; ε;
      και πως δεν την εχουμε ηδη στα σπιτια μας;

      καλο βραδυ
      φιλια

  5. Πρωτη φορα νομιζω ερχομαι στο μπλογκ σου. Και αναρωτιεμαι τι ειναι αυτο που σε κερδιζει απο την αρχη σε ενα μπλογκ; Γιατι σε αλλα που με προσκαλουνε να διαβασω, εγω βαριεμαι να διαβασω ακομη και την τρεχουσα αναρτηση και εδω διαβασα ηδη 3-4 ;
    Νομιζω συμβαινει οταν βρισκω μικρα κομματια μου μεσα σε μια αναρτηση, και μεγαλα κομματια απο αυτα που θα ηθελα να εχω, αλλα δεν εχω. Μη με ρωτησεις ποια, δεν ξερω να σου πω. Ολο αυτο που περιεγραψα ειναι μια αισθηση μονο 🙂

    Φετος κατι συμβαινει και προσπερναω αγαπημενες συνηθειες. Αρχες καλοκαιριου αργησα πολυ να φαω κερασια που τοσο μου αρεσουν. Οπως και τωρα δεν εχω φαει ακομη καστανα, ενω μου αρεσουν αν καιπηγα και σε γιορτη καστανου την προηγουμενη Κυριακη 🙂

    καλημερα

    1. καλημερα DeeDee

      συμβαινει καμμια φορα να εχουμε πολλα κοινα σημεια με καποιον, ή να εχουμε αυτη την αισθηση ειδικα εδω μεσα, παρ ολο το χαος της μπλογκοσφαιρας

      ευχομαι να αποκτησεις και »οσα θα ηθελες να εχεις αλλα ΔΕΝ»

      🙂

  6. μου αρέσουν τα ασύνδετα…εξάλλου έτσι δεν είναι και οι σκέψεις μας; Δεν υποτάσσονται σε αυστηρές δομές. Κάστανα:αυτό που έτρωγα το τελευταίο διάστημα συνεχώς γιατί δεν ήθελαν μαγείρεμα. Δεκανίκια:είχα, πλέον δεν ξέρω. Μουρμουρητό:παραμιλώ ακόμα και στον ύπνο μου.

    καλημεράαα

  7. antriana μου ευχομαι να μη σου ξαναχριαστουν ποτε τα δεκανικια, τα καστανα ποτε μα ποτε δε τα ειδα σαν φαγητο, μαλλον χορταινω δυσκολα εγω 🙂

    σημερα με μουρμουραγα παλι απο το πρωι και το μεσημερι εκανα αυτο που ηθελα

    ..τελικα πιανει !

    καλο βραδυ γλυκο κοριτσι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s