το 100% μου

Πριν χρόνια, κάτω από διαφορετικές, ιδιαίτερες και δύσκολες συνθήκες κατηγορήθηκα για το ότι δεν δίνω τον εαυτό μου, αν δεν είμαι σίγουρη ότι θα πάρω αυτό που ζητώ. Κουβέντες είχαν γίνει πολλές επάνω στο θέμα, τόσο πολλές που κούρασαν και οδήγησαν σε αδιέξοδο. Ακούστηκε ότι η ζωή δεν έχει μόνο άσπρο και μαύρο, ότι οι διαβαθμήσεις του γκρι είναι πάρα πολλές πράγμα το οποίο δεν κατάλαβα ποτέ.
Θυμάμαι όμως ακόμη τα λόγια του τότε φίλου μου, »δεν μου έδωσες ποτέ το 100% σου».

Δεν ξέρω αν όλο αυτό συμβαίνει επειδή αναπτύσσω γιγαντιαία άμυνα, ή λόγω ανασφάλειας (αν και νομίζω ότι λέω το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια), ή αν πραγματικά αυτό που έδινα ήταν το 100% όσον αφορά εμένα αλλά το 80% όσον αφορούσε εκείνον.

Μετά τόσα χρόνια δεν έχει πια σημασία, τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους, αλλά εγώ έπιασα τον εαυτό μου προχθές, να λέω ανοιχτά τις σκέψεις μου, αναφερόμενη σε επαγγελματικό επίπεδο αυτή τη φορά, πως ναι, είμαι άνθρωπος που δε μπορώ να δώσω το 100% μου, σαν ένα ενιαίο πακέτο, παρουσιάζοντας μια δουλειά, αν δε μου δοθεί, κι αν δε μου δίνεται σε συνεχόμενη, καθημερινή βάση το στίγμα του να συνεχίσω.

Με άλλα λόγια, δεν ξοδεύομαι αν δεν έχω εντυπωσιακό αντίκρυσμα, πως όμως να έχεις αυτό που θέλεις, αν βέβαια το αποκτήσεις ποτέ, αν δεν πέσεις με τα μούτρα κι αν δεν τα τρίψεις με δύναμη στο πάτωμα;

Λέτε να πρέπει να αλλάξω σκεπτικό; Μήπως δεν πρέπει να είμαι μόνιμα με μια βαλίτσα στο χέρι, του τύπου δε μου δίνεις αυτό που θέλω, εξαφανίζομαι;

Advertisements

16 thoughts on “το 100% μου

  1. βρε συ, δεν υπάρχει μαγικός κανόνας, όπως ακριβώς δεν υπάρχει και άσπρο μαύρο! ο καθένας πορεύεται ανάλογα με το σκεπτικό που του ταιριάζει! πες την αλήθεια στον εαυτό σου και πράξε ανάλογα με τα θέλω σου. αν είσαι ικανοποιημένη/χαρούμενη, συνέχισε, αλλιώς αναθεώρησε με ειλικρίνια κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους… καλημέρα!

    1. ξερεις νεστορα πολλες φορες πορευεσαι με ενα σκεπτικο που σου το εμφυτευσαν καποιοι καποτε μεσα σου, πιθανοτατα για να εφησυχασουν τους δικους τους προβληματισμο
      υς ή τη δικη τους ανασφαλεια, εννοω τους γονεις μας πριν πολλα πολλα χρονια, οταν ακομη ειμασταν παιδια

      πορευεσαι με δεδομενα που ουτε καν φανταζεσαι πως μπορει να ειναι και λαθος

      εννοειται οτι παντα κανουμε αυτο που θελουμε, οταν βεβαια γνωριζουμε πιο ειναι αυτο 🙂

      1. ω, μα φυσικά συμφωνώ μαζί σου! κάποια στιγμή όμως συνειδητοποιείς και εκεί είναι το σημείο που πρέπει να πάρεις το πάνω χέρι. τα υπόλοιπα είναι ρουτίνα 🙂 φιλιά!

  2. define 100%…δεν υπάρχει αυτό. Δίνουμε αυτό που νιώθουμε, όσο για την εξαφάνιση θα έρθει η στιγμή που δεν θα θέλεις να φύγεις και τότε όλα θ` αλλάξουν από μόνα τους.

    1. δινουμε αυτο που ειμαστε, πολυ φοβαμαι cyberwhispers, κι αν ειμαστε ανασφαλεις, ισως για εμας να ειναι αλμα αυτο που για εναν ισχυροτερο χαρακτηρα ειναι ενα βημα

      ναι βεβαιως, ξερεις που και ποτε να μεινεις αλλα λεω πως καμμια φορα χρειαζεται να βαζουμε κι εμεις κερματα στον κουμπαρα 🙂

  3. Αγαπητή με γυμνές πατούσες,
    Καλημέρα! Το 100% για να το δώσεις δεν αρκεί να στο ζητήσουν, πρέπει να υπάρξουν και οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να το δώσεις, οι οποίες στις ανθρώπινες σχέσεις αφορούν την εμπιστοσύνη. Αν και πραγματικά ποτέ δεν πιστεύω πως δίνουμε σε κάτι το 100% ένα ποσοστό το κρατάμε πάντα για τον εαυτό μας.
    Δεν υπάρχει ένα στάνταρ σκεπτικό κατά την ταπεινή μου άποψη, το οποίο να αποτελεί τον χρυσό κανόνα των ανθρώπινων σχέσεων. Κάθε τρόπος σκέψης είναι απόρροια των βιωμάτων του εκάστοτε ανθρώπου, των ατόμων που το περιβάλλουν και των συμπεριφορών που μπορεί να ανεχτεί και να υποστηρίξει.
    Στο σωστό χρόνο, στο σωστό τόπο, με τους κατάλληλους ανθρώπους πιστεύω πως θα την αφήσεις κάτω την βαλίτσα, μην σου πω πως θα την βάλεις και στην αποθήκη. Η καρδιά δεν κάνει λάθος, όσο και αν κάποιες φορές πιστεύουμε το αντίθετο.
    Να έχεις μια όμορφη Κυριακή! 🙂

    1. μμ συμφωνω dramma queen, ομως καμμια φορα δεν μας περιμενουν στρωμενα κοκκινα χαλια, κυριως οταν εχουμε να κανουμε με διαφορετικους χαρακτηρες που μας γεμιζουν ανασφαλειες

      νομιζω αξιζει να δινουμε χωρις να ζηταμε ανταλλαγμα, νομιζω πρεπει να δινουμε στον αλλον ενα χρονικο διαστημα »χαρισμα»

      βεβαια αυτο προυποθετει σκεψη και λογικη, δε ξερω αν στον ερωτα υπαρχει

      οσο για την επαγγελματικη πλευρα, εκει ειναι που καταληγω πως πρεπει να τα δωσεις ολα.. το βημα βημα πολλες φορες κανει κακο

  4. Και ποιός γνωρίζει το 100% του οτιδήποτε και πάνω απ’ όλα του εαυτού του;
    Μας παίρνει μια ζωή (βασικά από χαστούκια!) για να ανακαλύψουμε τελικά, πως όταν δίνεις με τη καρδιά σου το κάνεις για την ίδια τη χαρά που σου δίνει αυτό… δεν περιμένεις τίποτα σε αντάλαγμα κι έτσι δεν απογοητεύεσαι!

    Μήπως πίσω από την ανασφάλεια μας, βρίσκεται ο φόβος της απογοήτευσης; 😉

  5. Καλησπέρα…

    Εμένα πάλι μου δίνεις την εντύπωση ότι είσαι άνθρωπος έτοιμος να τα δώσει όλα…όλα ή τίποτε….

    Ίσως να μην σου δόθηκε η ευκαιρία που ήθελες , και γι ‘ αυτό σου έμεινε το παράπονο….

    όπως λέει πιο πάνω η φίλη @drama queen δεν αρκεί να στο ζητήσουν για να το δώσεις….

    ‘ισως κι επειδή όπως λέει η Άιναφετς δεν ξέρουμε ποιό είναι το 100% μας…

    ίσως μόνο αυθόρμητα μπορεί να βγει…όχι ίσως ,σίγουρα….
    και για να βγει αυθόρμητα πρέπει να είναι εκείνες οι συνθήκες που θα το βγάζουν από μέσα σου ακόμα κι αν παλεύεις να το κρατήσεις όλο για τον εαυτό σου…

    εκεί δεν θα προβληματιστείς , να το δώσω; να μην το δώσω; μόνο του θα πάει….

    Καληνύχτα…αγαπητή…

  6. αγαπητε μου χρηχα, πολλες φορες πρεπει να δωσεις το »ολοκληρο» σου για να αποκτησει ο αλλος την επιθυμητη εμπιστοσυνη προς τα εσε..

    για να βγει αυθορμητα πρεπει να σου εχουν μαθει να λειτουργεις ετσι, »ανοιχτα» καπως ετσι δε το λενε αυτο;

    σιγουρα υπαρχουν και καταστασεις που πανε μονες τους.. σιγουρα!

    καλο βραδυ να εχετε 🙂

  7. Εσύ ξέρεις τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.. ναι, πιστεύω κι εγώ ότι υπάρχουν πολλές αποχρώσεις του γκρι αν και το μαύρο είναι απλά Μαύρο. Οι σχέσεις μας δεν είναι πάντα ισότιμες…ούτε υπάρχει πλήρη αντιστοιχία των πραγμάτων που μοιράζονται μεταξύ τους δύο άνθρωποι. Άλλως δίνει πολλά…..άλλος δίνει λίγα…..άλλοτε πάλι δίνουν και οι δύο τα πάντα και εκεί υπάρχει έκρηξη συναισθημάτων και βίωση στιγμών.
    Ανάλογα την κατάσταση και τα δεδομένα…

    Καλό βράδυ και φιλιάααααα:):)

  8. άργησα λίγο αλλά βλέπεις το ιντερνετ δεν μου επιτρέπει και πολλά… :\
    πάντα όταν σε διαβάζω νιώθω λες και κοιτάω από την κλειδαρότρυπα,λες και βλέπω κομμάτια δικά μου διάσπαρτα..
    μήπως για να πάρεις αυτό που θέλεις ήρθε η ώρα να κοπιάσεις κι εσύ λίγο?τίποτα δεν μας δίνεται χωρίς προσπάθεια..κι εγώ άργησα όμως έχω αρχίσει να το καταλαβαίνω..οι άμυνες μας προστατεύουν,όμως μήπως τελικά μας στερούν πολλά?δεν ξέρω..καλό ξημέρωμα να χουμε όπως και να χει…

  9. ετσι ειναι, μας προστατευουν αλλα μας στερουν πολλα..

    βεβαια, ολα πρεπει να γινονται στην ωρα τους, οταν σπασει το γυαλι, δεν εχει πισωγυρισμα..

    κι εγω το ιδιο νιωθω με τα δικα σου κειμενα και τις σκεψεις 🙂

    καλημερουδια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s