κυριακή πρωί

Κυριακή πρωί, χωμένη σε σελίδες πρωινής εφημερίδας, διαβάζω μετά από πολύ καιρό σκέψεις, απόψεις και κριτικές, χωρίς καφέ αλλά με ένα μεγάλο πιάτο μαμαδίστικο γλυκό, με ένα μεγάλο μπουκάλι νερό, κι ένα μικρό τόσο δα ποτήρι, με διάθεση διακοπών, όχι μόνο λόγω των 30+ βαθμών αλλά κι επειδή εκείνος ο ξενώνας στην πλαγιά του λόφου με εκπληκτική θέα στη λίμνη που υπόσχεται ευχάριστη διαμονή και handmade πρωινό είναι θέμα χρόνου να γίνει πραγματικότητα.

Παρ΄όλα αυτά οι σκέψεις, όχι οι επιφανειακές ή αυτές που περιγράφονται εύκολα, αλλά οι άλλες που κατοικοεδρεύουν στα βαθύτερα σημεία του εγκεφάλου κάνουν πάντα την εμφάνιση τους κυρίως θα έλεγα σε στιγμές απόλυτης χαλάρωσης και ηρεμίας. Νιώθεις ένα μικρό τσίμπημα που σε σηκώνει από την πολυθρόνα σου, αφήνοντας κάτω εφημερίδες και ξεχνώντας καινούργιους τίτλους βιβίων!

Έρχομαι στο p/c σχεδόν σε κατάσταση πανικού γεμάτη τύψεις.

Είμαι έτοιμη να ομολογήσω όλες αυτές τις σκέψεις μου, σημειωτέον ότι δεν θα τις μοιραζόμουν ποτέ και με κανέναν σε κατάσταση τετ-α-τετ. Ε.. ναι λοιπόν, εδώ σ΄αυτό το χώρο που έχω πει τόσα και τόσα, είμαι έτοιμη να καταθέσω, πως εγώ, το κορίτσι με τις γυμνές πατούσες, φοβάμαι πως δεν έχω αγαπήσει ποτέ..

Μπορεί να έχω ερωτευτεί, να έχω διεκδικήσει, να έχω αδιαφορήσει, να έχω εκμεταλευτεί, να έχω παθιαστεί αλλά η λέξη »αγάπη» δε μου θυμίζει τίποτα.
Γιατί τι άλλο είναι η αγάπη παρά να ξέρω τι ζητά ο άνθρωπος που αγαπώ πριν μου το ζητήσει και να του προσφέρω;
Εδώ εγώ δεν ξέρω αν το προσφέρω ακόμη κι αν μου το ζητήσει!
Μου είναι αδύνατον να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο στα χέρια ενός ανθρώπου. Κι όταν λέω ελεύθερο το εννοώ. Απολύτως ελεύθερο!
Μου είναι αδύνατο. Κάθε στιγμή θα πρέπει πρώτα να αρέσει σε μένα και ύστερα στον άλλον. Και το κυριότερο, δε θέλω κανείς μα κανείς να περνάει καλά χωρίς εμένα. Κι ακόμη πιό σημαντικό, δεν είμαι από ζυμάρι. Που σημαίνει, δεν πλάθομαι, αντιστέκομαι, τσινάω.
Κι αν κάποτε μου έκανες κάτι, σημαντικό ή ασήμαντο, δε το ξεχνάω ποτέ, ακόμη κι ένα τόσο δα μικρό αγκαθάκι φτάνει να πληγώνει τον εγωισμό μου.
Η αγάπη λένε πως είναι ανιδιοτελής. Λένε ότι σε κάνει να αφογκράζεσαι. Για να δώσεις αγάπη πρέπει να είσαι »ξέχειλος» από θετικά συναισθήματα.
Κι εγώ έχω νιώσει τόσο »λίγη», μα τόσο »λίγη»!

Εκμυστηρεύτηκα!
Πάω να συνεχίσω την εφημερίδα μου απαλλαγμένη από τύψεις!

Advertisements

30 thoughts on “κυριακή πρωί

  1. Εδώ η αλήθεια είναι πως είναι πολύ πιο εύκολο να μοιραστείς σκέψεις και συναισθήματα που τετ-α-τετ με κάποιον δεν θα έβγαιναν με κανένα τρόπο στην επιφάνεια..
    Είναι κρίμα νομίζω να μην μπορείς να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο,να νιώσει,να ζήσει,να απολαύσει,να γεμίσει από κάποιον,,Ίσως είναι και φόβος,ανασφάλεια,δεν ξέρω..
    Κι εγώ σαν άνθρωπος κρατάω πολλές πισινές,δυσκολεύομαι να αφεθώ,να εμπιστευτώ και να χαθώ μέσα σε κάτι..
    Αλλά νομίζω έχει να κάνει και με το ποιόν έχεις απέναντι σου κάθε φορά,τι σου βγάζει,πως επικοινωνείτε..
    Μη φοβάσαι να αγαπήσεις,να δοθείς κάπου,ακόμα και αν πληγωθεί ο εγωισμός σου,αξίζει,αξίζει να χωθείς μέσα σε μια αγκαλιά,να χαθείς σε ένα χάδι,να νιώθεις την μυρωδιά του άλλου να πλημμυρίζει όλες σου τις αισθήσεις..να ακουμπήσεις εκεί κάθε κομμάτι σου..για όσο είναι..απλά να χρειάζεσαι κάποιον γιατί τον αγαπάς…και όταν το κάνεις όλα θα γίνουν από μόνα τους πιστεύω..χωρίς εγωισμούς,χωρίς δεύτερες σκέψεις,χωρίς μα..χωρίς τίποτα..απλά θα είσαι εκεί και θα χαίρεσαι την κάθε στιγμή,,,
    καλημέρα και από εδώ..σε φιλώ!

    1. καπου γυρω στα 17-18 αρχισα να κραταω αντιστασεις
      κι αυτο γιατι εβλεπα οτι αν αφηνομουν χανομουν παρα πολυ ευκολα

      μερικοι ανθρωποι βγαζουν τον κακο τους εαυτο οταν ερωτευονται, σ αυτη την περιπτωση ο ερωτας δυσκολα γινεται αγαπη

      απο την αλλη, οταν ο ερωτας ηταν λιγος και υπερισχυε η τρυφεροτητα και η επικοινωνια, μου αρκουσε αυτο που επαιρνα

      δεν ειμαι ζυμαρι, το ξαναλεω, αν με παρομοιαζα με υλικο θα ελεγα νερο.. αλλωστε ειναι σχετικο και με το ζωδιο μου

      οταν μου δωσεις κατι σου γλυστραω
      οταν δε μου το δωσεις γινομαι απαιτητικη κι εγωιστρια

      το πρωτο το θεωρω πιο ασημο απο το δευτερο τι λες;

      1. Δεν διαφέρουμε και πολύ..απλά όπως και να έχει το θεωρώ σημαντικό να βρεις τον τρόπο να αγαπήσεις και να αφεθείς σε κάτι..σε κάποιον..όχι σαν ζυμάρι,αλλά σαν νερό..να νιώσεις τις αισθήσεις σου να πλημμυρίσουν το κορμί σου..και εννοείτε δεν μιλάω γενικά και αόριστα σε όποιον έρθει στην ζωή σου,δεν μετράνε όλοι το ίδιο..όλα θέλουν τον χρόνο τους και ίσως απλά δεν έχει φτάσει η στιγμή για όλους..ξέρω πως είναι να βγάζεις τον κακό σου εαυτό όταν ερωτεύεσαι,πως είναι να απαιτείς,να έχεις εγωισμούς..πως είναι να σε θεωρούν σκληρό ή «σφιγμένο» επειδή δεν μπορείς να αφεθείς…όμως υπάρχουν κάποια άτομα που στο τέλος αξίζει λίγη υποχώρηση και λίγη ελευθερία να σε κάνουν να τους αγαπήσεις..όταν βέβαια έρθει η κατάλληλη στιγμή… 🙂
        όταν θα έρθει η στιγμή άλλωστε,θα το καταλάβεις…

  2. Για να μην παρεξηγηθεί το «Αχά!» Έκφραση χαράς ήταν. Διαβάζω το μπλογκ σας εδώ κι ένα μήνα, αν θυμάμαι καλά, και βλέπω ότι κάνετε κάτι πολύ-πολύ ενδιαφέρον. Προσπαθείτε να είστε αντικειμενική παρατηρήτρια του εαυτού σας και των άλλων γύρω σας. Σας το έχω ξαναγράψει, αλλά – πώς να το πω; Συνεχώς το κάνετε όλο και καλύτερα!

    Καλημέρες!!!

    ΥΓ. Μια κουταλίτσα μαμαδίστικο γλυκό, και τι στον κόσμο! 🙂

  3. κατ αρχην να κερασω γλυκο και οχι μονο κουταλιτσα και να ευχηθουμε και χρονια πολλα για πολυ πολυ αγαπημενο προσωπο

    τα κειμενα, πιστευω συμβαινει και σε σας αγαπητε κουρελαριε, ειναι ευαναγνωστα και εχουν ενδιαφερον, οταν ειναι αληθινα και οταν βγαινουν απο μεσα μας σαν ρουκετες

    σωστα;

    καλη σας μερα
    να φερω και κρυο νερακι μετα απο γλυκακι;

    🙂

      1. χχμμμ δεν ειναι δικο μου αυτο, το διαβασα σε ενα εκπληκτικο ποστ τελευταια και ειπα, »ναι αληθεια, ετσι ειναι»

        ενω αντιθετα, οταν κατι τριγυρναει στο μυαλο σου αλλα δυσκολευεται να εκφραστει ω τι δυστυχια..

        🙂

      2. Αλήθεια είναι…

        Αν υπάρχει δυσκολία στο να εκφράσετε κάτι, παρατήστε το. Θα έρθει η ώρα του…

        Αυτή είναι η μέθοδος που ακολουθώ, πάντως… Αν δεν βγαίνει κάτι σαν νεράκι, παίρνει την άγουσα για τον σκουπιδοτενεκέ…

      3. προσωπικα λιγα πραγματα μου βγαινουν στο εδω και τωρα και αυτα ειναι τα πιο καλα γιατι υπαρχει ροη σκεψεων και αυθορμητισμος

        πολλες φορες γραφω για να γραψω, και τοτε με καθε ειλικρινεια δε το ευχαριστιεμαι καθολου 🙂

      4. Το «γράφω για να γράψω» δεν λέει…

        Ακόμα και παλιότερα που έγραφα επαγγελματικά, κρατούσα σημειώσεις όταν έψαχνα κάτι [για βδομάδες συνήθως], αλλά έγραφα το άρθρο σε δυο μέρες – όπως μου ‘βγαινε αυθόρμητα. Μόνον έτσι έβγαινε ο ρυθμός που ήθελα να έχει. Και συνήθως αγνοούσα και τις σημειώσεις…

  4. Η αλήθεια είναι ότι όταν μιλάς σε έναν χώρο που δεν σε ξέρει κανείς, που δεν σε νοιάζει τι άποψη θα σχηματίσει ο καθένας (γιατί μέσα σου το ξέρεις ότι ουσιαστικά δεν γνωρίζει κανείς, τίποτα για σένα πέρα από ότι εσύ του έχεις επιτρέψει να μάθει), μπορείς και εκφράζεσαι πιο ελεύθερα, πιο επί της ουσίας. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό των blogger.
    Δεν ξέρω τι να πω για την αγάπη. Είναι τόσο διαφορετική για τον καθένα, εκφράζεται διαφορετικά και βιώνεται διαφορετικά.
    Εύχομαι όμως να σε βρει και να σε συντροφεύει από εδώ και στο εξής σε όλες σου τις στιγμές.
    Όμορφη Κυριακή να έχεις!! 🙂

  5. Καλημέρα! Το αν έχεις αγαπήσει ή όχι πραγματικά δεν θα το κρίνω εγώ. Σχολιάζοντας τα λεγόμενά σου χαίρομαι που μοιράστηκες όλα αυτά σε εμάς μιας και πάνω κάτω- μην νομίζεις- παρόμοια νιώθουμε, παρόμοια αντιδράμε. Έχω να αναφέρω παράδειγμα τον εαυτό μου- πάρε το ως εκμυστήρευση! Προσωπικά νιώθω πως αγαπάω έναν συγκεκριμένο άνθρωπο πολύ, ωστόσο πρώτα φροντίζω να περνάω καλά με τον εαυτό μου και στην συνέχεια δίνω από αυτά που αγαπάω ΕΓΩ στον άλλο που έχω απέναντί μου, εάν τα δεχτεί ή όχι δεν με απασχολεί, είμαι αυτός που είμαι ξέρω τα μειονεκτήματά μου, δεν έχω το θάρρος να σκεφτώ τα πλεονεκτήματά μου, είμαι άνθρωπος είσαι άνθρωπος που έχει ανάγκες, πρώτα όμως ας κοιτάξουμε να νιώθουμε όσο καλύτερα γίνεται κοιτώντας τον εαυτό μας στο καθρέφτη.

    Την καλησπέρα μου!

    1. νατος παλι ο γλυκυτατος και καλοχαιδεμενος εαυτος μας ! 🙂

      θα συμφωνησω μαζι σου, πως ειναι ελαχιστοι αυτοι που δινονται ανιδιοτελως
      (ελαχιστοι στον πληθυσμο της γης εννοω)

      εχουμε πολυ μεγαλυτερη αναγκη να χαιδεψουμε/επιβεβαιωσουμε τον εαυτο μας

      επισης θυμαμαι σε μικρη ηλικια, σε πολυ αγαπημενο ατομο να φερομαι »καπως» φοβουμενη μη το χασω καπου καποτε

      επισης, το κυριοτερο μου εφερες τωρα στο νου, το πρωτο ατομο που αγαπησα πολυ και στην πορεια σκεφτηκα πως δεν επρεπε να το δειχνω για διαφορους λογους της εφηβειας, ηταν ο πατερας μου
      αστειο ισως φανει αλλα οσο το σκεφτομαι τοσο λυνω το γριφο
      ο λογος που ειχα αυτο το συναισθημα για τον πατερα μου;
      με ειχε αφησει στην ακρη και αγαπουσε / ενδιαφεροταν πολυ περισσοτερο για την κατα 6,5 χρονια μικροτερη αδερφη μου

      να λοιπον πως εξηγουνται οι συμπεριφορες

      🙂

  6. Τον έρωτα έχουμε γνωρίσει και όχι την αγάπη, υπάρχει τεράστια διαφορά, το χαρακτηριστικό της αγάπης είναι ότι δεν ζητά κανένα αντάλαγμα από κανέναν…
    Ή είσαι μέσα στην αγάπη ή δεν είσαι, επίσης δεν είναι κάτι που διδάσκεται…

    Αγαπά αυτός που ζηλεύει;
    Αγαπά αυτός που ανταγωνίζεται;
    Αγαπά αυτός που απαιτεί;
    Αγαπά αυτός που θεωρεί τον άλλο ιδιοκτησία του;

    Σε μια παλαιότερη ανάρτηση σου, με ρώτησες τι ερωτήματα θέτω στη ζωή και περιμένω η ίδια να μου απαντήσει…να ακόμα μερικά! 😉

    Λένε, πως Αγάπη είναι ο έρωτας που έχασε τον δρόμο του!

    ΑΦιλιά και καλό μας απόγευμα! (Α=Αληθινά!)

  7. Τύψεις για κάτι που απλά δεν έτυχε; Γιατί; Γιατί να πρέπει να αισθανθούμε «αγάπη» κι όταν δεν τα καταφέρνουμε να νιώθουμε τύψεις; Αν θέλεις τη γνώμη μου…οι τύψεις είναι κάτι μικρά εμπόδια που δεν μας επιτρέπουν να ζήσουμε. Τύψεις γιατί κάπου δεν μιλήσαμε καλά, για τις 4596 παραπάνω θερμίδες που φάγαμε, για ένα διαζύγιο που πήραμε, για ένα δώρο που δεν κάναμε…για 1002 πράγματα που δεν κάναμε ή κάναμε και ήταν λάθος. Είμαι πολύ ενοχική και καταλαβαίνω καλά τι γράφεις. Πολλές φορές όμως αναρωτιέμαι, αξίζει;

    1. antriana μου ειναι ενα πολυ μεγαλο θεμα οι ενοχες, κυριως οταν σε εχουν μαθει ετσι..
      και μαλιστα ενοχες για πολυ μικρα.. πολυ απλα..
      γιατι ας πουμε δεν αγαπω να φροντιζω τα λουλουδια
      ή γιατι δεν ειμαι μανιακη της καθαριοτητας
      τελος παντων για το οτι μ αφηνει αδιαφορη

      ποσο δικιο εχεις..

      ειδες ποσα πολλα »φαινονται» μεσα σε ενα τοσο δα κειμενακι ε;

      καλο απογευμα γλυκο κοριτσι 🙂

  8. Για μένα η αγάπη είναι ένα καταστάλαγμα του έρωτα.
    Αλλά για να τη νοιώσεις πρέπει ο έρωτας να διαρκέσει αφ’ ενός και να αξίζει αφ’ ετέρου.
    Άστο μην το ψάχνεις θα έρθει μόνο του. Θέλει το σωστό πρόσωπο και πολύ πολύ χρόνο.
    Όταν την συνειδητοποιήσεις ήδη θα έχεις προσφέρει χωρίς να έχεις ζητήσει και όλα αυτά θα έχουν γίνει χωρίς να το πάρεις χαμπάρι από μόνα τους.
    Καλό σου βράδυ.

  9. Καλησπέρα…

    Αγάπη δεν είναι να προσφέρεις κάτι πριν στο ζητήσει ο άλλος….
    αυτό είναι μαντική…

    όσο για τα υπόλοιπα….

    η εσωτερική περιπλάνηση πάντα καλό κάνει…καμιά φορά μπορεί να βρεις σκονισμένες γωνιές που ίσως δεν τις αναγνωρίζεις καν σαν δικές σου….κι όμως εκεί είναι κρυμμένα τα πιο κρυφά μας…ακόμη και από εμάς τους ίδιους…

    συνεχίστε…ίσως εκεί βρείτε κι αυτό που λέτε ότι δεν έχετε, ακόμη….

  10. Δεν μιλάω για προσωρινό….

    αλλά ούτε και δεδομένο είναι ότι δεν το’ χετε…
    σκαλίστε εσωτερικά….ίσως εκπλαγείτε….
    μπορεί να το βαφτίσατε με όνομα ανώδυνο που δεν φοβίζει και ούτε «βαραίνει»….

    άλλοι το λένε αγάπη…εγώ μπορεί να το λέω Μπάμπη….λολ

  11. ε , ναι….εγώ αυτό που βλέπω , μου λέει ότι έχω να κάνω με έναν άνθρωπο που έχει να δώσει….
    όσο μπορώ να το δω δλδ…

    ίσως κάτι σας συγκρατεί από το να εκφραστείτε , ίσως φοβάστε ότι αν το ομολογήσετε , θα χαθεί…

    .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s