μήπως κάνουμε λάθος;

Σκεφτόμουν πως τελικά, όλοι εναντίον κάποιου φωνάζουμε. Γιατί μας είπε ψέμματα, γιατί μας μίλησε άσχημα, γιατί αυτό, γιατί εκείνο, και μαζεύουμε του κόσμου τα αρνητικά σαν ένα γκρίζο συννεφάκι πάνω από το κεφάλι μας.

Τι σημαίνει σε βάθος αυτό; Αντιδικούμε, εκνευριζόμαστε, οργιζόμαστε, δημιουργούμε αντίποινες καταστάσεις μ΄ένα εγωισμό πληγωμένο στο φουλ για ποιό λόγο;
Επειδή κάποιος δεν κατάλαβε ότι όλο αυτό δεν το αξίζαμε;
Επειδή κάποιος δεν μας τοποθέτησε ψηλά, σε ένα επίπεδο ιδιαίτερης ομορφιάς και αξίας;
Επειδή δεν κατάλαβε πόσο ανώτεροι είμαστε ώστε να μας δώσει τον καλύτερο εαυτό του;

Κατ΄αρχήν, ο χι άλλος μπορεί κάλιστα ούτε να βλέπει τα πράγματα σε βάθος, ούτε να έχει καλύτερο εαυτό, τουλάχιστον σ΄αυτή τη φάση της ζωής του. Να μη θέλει να γίνει χαλί για κανέναν φίλο ή εραστή. Γενικότερα να έχει γραμμένη την άποψη σου ή τα ψυχολογικά σου, επειδή έχει σπουδαιότερα πράγματα να κάνει.

Νομίζω ότι σ΄αυτή την τελευταία φράση βρίσκεται και το κλειδί. Το να έχεις πράγματα να κάνεις, σπουδαιότερα ή όχι δεν έχει σημασία. Να έχεις χρόνο γεμάτο με ότι σου αρέσει. Πράγματα απλά! Από το να φτιάξεις ένα γλυκό, να συντάξεις ένα γράμμα, να χαζέψεις ένα περιοδικό μέχρι να πας στο γυμναστήριο, να δεις φίλους, να σκεφτείς καινούργιες ιδέες για τη δουλειά σου κλπ. Όλα αυτά που ανεβάζουν το ηθικό και την αυτοεκτίμηση.

Σκεφτόμουν, μήπως τελικά επειδή, δεν ξέρω πως αλλά το καταφέρνουμε, έχουμε μια ζωή »μίζερη» περιμένουμε αυτός ο άλλος να συμβάλλει στην αλλαγή της; Και στην πρώτη στραβοτιμονιά, όπερ σημαίνει πως δεν μας βλέπει όπως θα θέλαμε να μας δει, κλωτσάμε στο καλάμι;
Μήπως απλά αυτό που θέλουμε είναι ανθρώπους δίπλα μας που να γλύφουν τον πεινασμένο εγωισμό μας;

Βλέπω, πως όλοι μας στήνουμε τον έναν ή τον άλλον στον τοίχο. Ίσως πολύ εύκολα, ίσως πολύ γρήγορα και άδικα. Ίσως κάποια στιγμή, να πρέπει να καλμάρουμε την οργή μας για αυτούς που βρίσκονται απέναντι μας, να βάλουμε νεράκι στο κρασάκι μας, περισσότερη ζάχαρη στο καφεδάκι μας κι ίσως έτσι αρχίσουν να περπατούν δίπλα μας; Να θεωρήσουμε δεδομένο ότι είναι άνθρωποι σαν κι εμάς, με αδυναμίες! Να νιώσουμε πιο χαλαροί στο θέμα »σχέσεις».

Ποιός άλλος θα μπορούσε να φταίει για την αμφισβήτηση του ποιοί είμαστε, παρά μόνο εμείς;

Advertisements

17 thoughts on “μήπως κάνουμε λάθος;

  1. Θα προσυπέγραφα το κείμενο και με τα δύο χέρια, κάνοντας ωστόσο μια μικρή «αταξία»: Θα αφαιρούσα όλα τα ερωτηματικά.

    Έτσι:

    «Απλά αυτό που θέλουμε είναι ανθρώπους δίπλα μας που να γλύφουν τον πεινασμένο εγωισμό μας…»

    Καλησπέρα και καλό Σ/Κ!

  2. ωραία ερωτήματα…δεν έχω προσπαθήσει ποτέ να τα απαντήσω. Ούτε καν να τα συντάξω τόσο ξεκάθαρα στο μυαλό μου. Κάποια στιγμή όμως, θα προσπαθήσω να τα βάλω έστω σε τάξη. Φιλιά πολλά και καλό βράδυ ξυπόλητη:)

  3. Όλα ξεκινούν και τελειώνουν από εμάς. Η αλήθεια είναι αυτή μα είναι λίγο δύσκολο να το κατανοήσει κανείς.
    Είναι πιο εύκολο να ρίξεις το φταίξιμο στον άλλον, να θυμώσεις μαζί του, να φωνάξεις σε εκείνον, γιατί εκείνος έχει ημερομηνία λήξης, ενώ εσύ θα μείνεις μαζί σου για πάντα (και με το εσύ εννοώ ο καθένας μας).
    Τι να πεις, η ζωή είναι τόσο μπερδεμένη όσο εμείς την βλέπουμε έτσι. Καμιά φορά τα πράγματα είναι απλά, αλλά φοβόμαστε να τα δούμε έτσι γιατί πονάει!!
    Ωραία ανάρτηση, με καίρια ερωτήματα, που λίγο πολύ όλοι έχουμε κάνει στην φωνή μέσα μας!
    Καλό βραδάκι 🙂

  4. συναντω καθημερινα πολυ »ΕΓΩ» drama queen μου
    ακομη κι εδω μεσα, σ αυτο που ονομαζουμε διαδικτυακη κοινοτητα.. υπερβολικα τονισμενα »ΕΓΩ΄΄, πληγωμενα, παρατημενα, μιζερα

    γιατι;

    επειδη ο χι ή ο ψι δεν δεχεται οτι εγω η μια και μοναδικη;

    αλλου πρεπει να στραφει η προσοχη μας νομιζω, σε πραγματα που μας γεμιζουν, μας κανουν δυνατους και κυριως δεν κοστιζουν

    καλο βραδυ ροζ κοριτσι 🙂

  5. Θα γυρίσω λίγο τον χρόνο πίσω αν δεν σε πειράζει. όταν είμασταν παιδιά οι γονείς μας μας λέγανε »μην τρέχεις παιδί μου θα σκοντάψεις», ενώ θα μπορούσαν να πουν «τρέξε με όλη σου τη δύναμη, θα τα καταφέρεις». εκεί το αποδίδω όλο αυτό, δεν είναι τόσο ο εγωισμός αλλά η ανάγκη να θέλουμε να αισθανόμαστε μοναδικοί και να μας το λένε. Προσπαθώ να δικαιολογηθώ αλλά μάλλον μάταια ε; Πολύ ωραία ανάρτηση, καλό βράδυ σε όλους//

  6. δηλαδη ολα ειναι θεμα αυτοπεποιθησης;

    και το να μην επιτρεπουμε λαθη στον αλλον;
    και το να πυροβολουμε με την πρωτη ευκαιρια; θεμα αυτοπεποιθησης κι αυτο;

    δηλαδη μια που μαθαμε να μην τρεχουμε για να μη σκονταψουμε, στηνουμε στον τοιχο οποιον τολμησει να μη παραδεχτει την υπεροχη μας;

    ομολογω οτι μπερδευτηκα λιγακι αλλα νομιζω οτι καταλαβαινω αυτο που θελεις να πεις 🙂

    καλο βραδυ cyberwhispers!

    1. Μάλλον εστίασα την προσοχή μου σε συγκεκριμένο κομμάτι της ανάρτησης, δεν μιλάω μόνο για αυτοπεποίθηση, μιλάω για ανθρώπινη ανάγκη, με αγάπη πάντα. Δεν στήνουμε κανέναν στον τοίχο, για αυτό άλλωστε έχουμε φίλους από την παιδική μας ηλικία, αξία ανεκτίμητη. Οσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις εκεί περιπλέκονται τα πράγματα, τα πάθη θολώνουν το μυαλό, δεν είμαι σε θέση να κρίνω κανέναν. Συγχώρα με είναι βράδυ 🙂 ελπίζω να έγινα κατανοητή.

      1. καμμια φορα και οι φιλιες απο το παρελθον εχουν ημερομηνια ληξης οταν εχουν να κανουν με πολυ δυσκολες καταστασεις..

        χχμμμ εχω δει τρικλοποδιες καλυμμενες στο ονομα παλιας φιλιας.. εχω δει κι εχω ζησει..

  7. δεν διαφωνώ σε τίποτα,όλα ξεκινάνε από τον ίδιο μας τον εαυτό…έχεις απόλυτο δίκιο,και συμφωνώ και περισσότερη ζάχαρη να βάζουμε,και λίγο παραπάνω κρασί στο ποτήρι,αρκεί πάντα εκείνος που έχουμε απέναντι μας να το αξίζει..γιατί κακά τα ψέματα,υπάρχουν άτομα που συμπεριφέρεσαι όσο καλύτερα μπορείς,που δεν θα στεκόσουν απέναντι τους ποτέ,αλλά στο τέλος σου ρίχνουν μια και τσακίζουν οτι είχες πιστέψει..και φυσικά δεν μιλάω να μην επιτρέπουμε λάθη,ούτε να στήνουμε στον τοίχο κανένα με την πρώτη ευκαιρία,αλλά να ζυγίζουμε αν αυτή την ευκαιρία τελικά την αξίζει..γιατί μπορεί να έχεις όλα τα δίκια του κόσμου,να συμφωνώ πραγματικά πολύ σε όσα λες,όμως από την άλλη..κουράζεσαι,αδειάζεις με το να μην έχεις ίχνος εγωισμού..και στο λέω γιατί εγώ δεν έχω.συγνώμη για το μεγάλο σχόλιο..καλό βράδυ και όνειρα γλυκά! 😉

    1. μ αρεσουν πολυ τα μεγαλα / σεντονια σχολια onlyandjustme
      συμφωνω με οσα λες, προφανως μπαινουν και αλλα πραγματα στη μεση ετσι ωστε να ερθει μια σχεση σε τελος, αν ας πουμε ειναι ερωτικη μεγαλο ρολο παιζει η χημεια ή η πληξη που παλι ειναι θεμα χημειας ή ενα καινουργιο προσωπο

      να ομως αυτο που διαβασα πριν λιγο στο δικο σου ποστ, το οτι ευχεσαι να ειναι καλα κλπ κλπ, διχνει πως αποδεχεσαι οτι και αυτος ο ανθρωπος εχει μια προσωπικοτητα

      σκεψου δυο ανθρωπους που εχουν ζησει καποια πραγματα μαζι κι αποφασιζουν πως θελουν να ειναι φιλοι
      δεν ειναι μια μεταλλαξη αυτου που ζουσαν; ο ενας το αποδεχεται, ο αλλος οχι, περισσοτερο ομως απο εγωισμο και διαθεση ανταγωνιστικη κι οχι απο ερωτα..

      δε ξερω αν με καταλαβενειςς ή αν βγηκα εκτος θεματος, ισως ειναι θεμα με πολλες πλευρες

      γλυκια καλημερα 🙂

  8. Καταρχήν χαίρομαι που σε βρίσκω ξανά. Τα ερωτήματα και οι σκέψεις που θέτεις να ξέρεις σε αγγίζουν αμέσως. Και ναι προσπαθώ ακόμα και αυτή τη στιγμή να εντοπίσω πόσα είναι τα λάθη μου σε τέτοιες περιπτώσεις. Θέλει υπομονή το ζήτημα ανθρώπινες σχέσεις. Λίγοι είναι αυτοί που θέλουν το ίδιο πράγμα στο ίδιο μέρος την ίδια χρονική στιγμή. Διαφορετικά η κατανόηση, η σύνεση, η βοήθεια και ο εγκωμιασμός είναι απαραίτητα στοιχεία για να αποδείξεις στον εαυτό σου μόνο πόσο σωστός και αντικειμενικός μπορεί να είσαι. Χωρίς συναισθηματικό δούναι και λαβείν η σχέση υπάρχει μόνο για προσωπική ικανοποίηση και συμφέρον.

    Την καλημέρα μου!

    1. νομιζω οτι ειναι κατι λιγο πιο απλο

      δεν με ενδιαφερει η αποψη του αλλου, ειμαι οπως ειμαι, εχω τις ασχολιες μου, τα ενδιαφεροντα μου, τις αγαπες μου και δε χρειαζομαι καποιον να με επιβεβαιωσει, οποιος κι αν ειναι αυτος

      ειναι κατι που το σκεφτομαι πολλες φορες ειδικα στη σχεση μου μ ενα φιλο οπου προσπαθω να καταλαβω τι ακιβως ειναι αυτο που με φερνει καθε φορα σε ρηξη

      και το βρηκα.. απλα καθε φορα νιωθω οτι δεν με επιβαιωνει σ ενα συγκεκριμενο και απολυτο σημειο που ζητησα κατι, καποτε

      και μετα τη ριξη καθε φορα ερχεται η λογικη.. οπου ριχνω ολο το φταιξιμο στον εαυτο μου, οχι γιατι ημουν ΛΙΓΗ με αποτελεσμα να μην παρω την επιβεβαιωση που ηθελα αλλα επειδη τον ειδα σαν επιβεβαιωση αντι αυτο να το εχω ηδη παρει απο τον εαυτο μου

      🙂

      ευχαριστω για το περασμα!

  9. Καλησπερα, ειδα οτι ειχες σχολιασει κ ενα blog και ειπα να μπω να δω τα κειμενα σου! Δεν εχεις αδικο ως προς αυτα που λες ειναι ομως αυτη η ιδεολογια που μας εχουν περασει πλεον αυτη που συνηθως φταιει ο αλλος και εμεις ειμαστε οι εξαιτετικοι! Οπως επισης πιστευω δεν καθομαστε να δουμε τα δικα μας λαθη και να τα αλλαξουμε αλλα προσπαθουμε να αλλαξουμε τα λαθη των αλλων!! 🙂
    Να εχεις ενα καλο απογευμα!! 🙂

  10. Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφεις. Νομίζω ότι έχουμε βρει τον «εύκολο» τρόπο , κατηγορούμε , θυμώνουμε , τσακωνόμαστε , τα βάζουμε με όλους και με όλα εκτός από τον εαυτό μας. Και όμως εκεί κρύβονται όλες οι απαντήσεις…
    Υπέροχο για μία ακόμη φορά το κείμενο σου.Σε φιλώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s