ανάγκες

Γιατί θα πρέπει πίσω από μια πράξη να κρύβεται πάντα ένας σκοπός, και γιατί μπερδεύουμε την ανιδιοτέλεια ή το καλοπροαίρετο με την αφέλεια;
Και γιατί πρέπει να ντρέπομαι για κάτι που δεν μετανιώνω;
Ποιός γνωρίζει εκτός από εμένα τι πραγματικά έχω ανάγκη και με ποιά λογική κάποιος μπορεί να κριτικάρει τις δικές μου ανάγκες;
Πότε οι δύο λειτουργούν σαν ένα και τι είναι αυτό που πατάει το pause;
Και μετά; Υπάρχουν περιθώρια για ένα νέο πάτημα του play, δίχως δεύτερες σκέψεις;

Advertisements

22 thoughts on “ανάγκες

  1. Νομίζω ότι στα συγκεκριμένα ερωτήματα θα πρέπει να απαντήσει ο καθένας μας…αν και βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε καλά τις απαντήσεις απλά πολλές φορές δεν τολμάμε να τις παραδεχτούμε ούτε και σε εμάς τους ίδιους…Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

    PS. Καλορίζικες οι αλλαγές στο blog σου!!

  2. Ω τι όμορφη αλλαγή είναι αυτή! Μ’ αρέσει, πολύ μ ‘αρέσει!!
    Πολλά ερωτήματα, έθεσες. Ερωτήματα όμως που λίγο πολύ όλους μας έχουν βασανίσει!
    Τις απαντήσεις θα σου τις δώσει η ζωή σιγά σιγά όταν θα είσαι έτοιμη να τις ακούσεις, ίσως και όχι όμως, γιατί η μοίρα κάποιων ερωτημάτων είναι να μένουν αναπάντητα!
    Όμορφη εβδομάδα να έχεις γλυκιά μου και μια υπέροχη ημέρα 🙂

  3. Κατ΄αρχάς με υγεία (εσωτερική και εξωτερική!) το νέο look!
    Έχεις ποτέ σου σκεφτεί, πως οι απαντήσεις στα ερωτήματα μας, βρίσκονται στο ίδιο το ερώτημα; 😉

    ΑΦιλιά και καλή μας βδομάδα! 🙂

      1. Χαίρομαι που «έπιασες» αυτό το κλειδί… τεράστια υπόθεση! 🙂
        Τώρα να σου πω, πως το «τραβώ» και λίγο παραπάνω ή παρακάτω (όπως το δει κανείς!). Θέτω ερωτήματα στον εαυτό μου και αφήνω τη ζωή (τα γεγονότα, τις προκλήσεις, τους αιφνιδιασμούς) να απαντήσουν, έχει πολύ ενδιαφέρον…φτάνει να μη φοβάσαι να φοβηθείς!!! 😉

  4. Καλορίζικο το καινούργιο σπιτικό σου!!! Δεν ξέρω αν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα…ψάχνω να τα βρω κι εγώ γιατί πολλές φορές με βασανίζουν αλλά όσο ψάχνω τόσο δεν τα βρίσκω. Ίσως έρθει μια μαγική στιγμή που όλα τα παραπάνω να απαντηθούν μόνα τους και ξεχωριστά για τον καθένα.

    Καλημέραααααααααααα

  5. Ένα ερώτημα μπορεί να είναι: «Γιατί μένω σ’ αυτή τη σχέση, αφού με ταλαιπωρεί»…ή «τι είναι αυτό που μ’ εμποδίζει να ξεκολλήσω από μια εμμονή»;
    Ουυυυυυυυυυυυου! πολλά τέτοια! 😉
    Βλέπεις βιαζόμαστε ν΄ απαντήσουμε στα ερωτήματα μας και δεν αφήνουνε τα γεγονότα να μας «μιλήσουν» … θέλει υπομονή και επιμονή και πάνω απ΄όλα χιούμορ! 🙂

  6. υπαρχουν ανθρωποι που μενουν σε σχεσεις που τους ταλαιπωρουν; αληθεια;
    εγω πιστευω αν και βγαινω απο το θεμα μας, οτι ο καθενας εχει τους λογους του να βρισκεται ακομη και σε μια σχεση που τον ταλαιπωρει
    κατι θα του κανει »κλικ» δε μπορει, εστω και ασυνειδητα

    το ιδιο πιστευω οτι συμβαινει και με την εμμονη
    καπου υπαρχει μελι κι εχεις κολησει 🙂

    ε; ε;

  7. Βιαζόμαστε να δώσουμε εξηγήσεις, βιαζόμαστε να ξεφορτωθούμε τον πόνο…και όμως αν θέσουμε σοβαρά ερωτήματα στον εαυτό μας και τα αφήσουμε να «αιωρούνται» χωρίς να κουκουλώνουμε η να τρέχουμε να δώσουμε λύσεις- εξηγήσεις, αυτά γίνονται πολύτιμοι δάσκαλοι για μας τους ίδιους…το έχω δοκιμάσει και το βρήκα, οδυνηρό, συγκλονιστικό και απίστευτα λυτρωτικό! 😉

    Και τελικά στη ζωή ότι μας συμβαίνει μήπως το έχουμε προκαλέσει ή το έχουμε επιδιώξει; (εκτός από τα θέματα υγείας όπου και εκεί κρατώ τις επιφυλάξεις μου)…

    ΥΓ: Οι δικές μου εμμονές δεν είχαν μέλι, απλά μου δηλητηρίαζαν τη ζωή!

  8. Όταν μπερδεύουμε την ανιδιοτέλεια ή το καλοπροαίρετο με την αφέλεια , τότε πίσω από κάθε μας πράξη βρίσκουμε έναν σκοπό…..

    Ή όταν πίσω από κάθε μας πράξη βρίσκουμε (εφευρίσκουμε δλδ) έναν σκοπό , τότε υπάρχει η περίπτωση να παρεξηγήσουμε την ανιδιοτέλεια και να βρούμε δόλο στην αφέλεια…..

    (πάντως προσωπικό μου πιστεύω είναι ότι πάντα πίσω από κάθε μας πράξη κρύβεται ένας σκοπός δικός μας που πολλές φορές μπορεί και να μην τον συνειδητοποιούμε, ή μπορεί και να μην θέλουμε να τον συνειδητοποιήσουμε….καμιά φορά κρυβόμενοι ακόμα και πίσω από το δάκτυλό μας….)

    Οι δύο λειτουργούν σαν ένα όταν το θέλουν και όταν μπορούν να καλύψουν ο ένας τις ανάγκες του άλλου…όταν δεν το θέλουν και οι δύο ( το ξέρουν δεν το ξέρουν οι ίδιοι) είναι οι ίδιοι που πατάνε το pause και ο ίδιοι που αν θέλουν και μπορούν ξαναπατάνε το play…

    Ποτέ δεν πρέπει να ντρέπεσαι για πράγματα που έχεις κάνει συνειδητά είτε το μετανοιώσεις μετά είτε όχι….η ντροπή είναι ο φόβος πριν την τιμωρία….όταν ενεργείς συνειδητά , είσαι έτοιμος και για τις συνέπειες, άρα δεν φοβάσαι για κανενός είδους τιμωρία μετά , άρα δεν ντρέπεσαι….
    (εκτός και δεν ενεργείς συνειδητά οπότε βαφτίζεις τις συνέπειες των δικών σου ενεργειών «τιμωρία» και αυτό σε κάνει να ντρέπεσαι…..)

    Όσον αφορά εσένα κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι κρύβεις στο μυαλό σου….οι ανάγκες σου εκεί κρύβονται , νομίζω…και μπορεί καμιά φορά κι από εσένα….
    Αν όμως οι ανάγκες σου έχουν να κάνουν με το επόμενο ερώτημα και τους δύο που γίνονται ένα είναι νομίζω μπέρδεμα…γιατί ο ένας θα πρέπει να σκεφτεί και να προβλέψει τις ανάγκες του άλλου , εκτός απ΄τις δικές του , που ούτε ο ίδιος καλά καλά δεν ξέρει….

    1. ενας φιλος μου ελεγε προχθες πως αν δεν κοιταξω εγω με τον ενα ή αλλο τροπο να καλυψω τις αναγκες μου κανεις δε προκειται να το κανει για μενα

      οι δυο πατουν το pause οταν τα ασχημα υπερκαλυπτουν τα καλα, ομως υπαρχει αυτη η ρημαδα η αγαπη ετσι ξαναπατουν το play, μετα απο καιρο οποτε εχουν γεμισει τα κενα 🙂

      εχω την αισθηση οτι αυτος που μπερδευει την ανιδιοτελεια με την αφελεια, θελει να σε τοποθετησει χαμηλα ή θελει να σε βγαλει απο το πεδιο »για να δουμε μηπως αυτη ειναι λιγο πιο πανω απο μενα;»»
      ή εχει μαθει πισω απο τις πραξεις της να υπαρχει σκοπος και οχι μονο

      το κυριοτερο, ειναι οι δευτερες σκεψεις.. αν υπαρχουν οσα play και πατησεις θα ειναι αδικα!

      καλησπερα χρηχα

  9. Υ.Γ. :Συγνώμη για το διπλοσέντονο…έχω την εντύπωση ότι το νέο σας λουκ το μεγενθύνει…

    Ααα και μεγειά η νέα ενφάνιση….(εγώ προτιμούσα το παλιό μουτράκι , για να είμαι ειλικρινής….αλλά τι να λέω εγώ από το μπλογκ μου….ένας ταλαίπορος σχοινοβατεί εδώ και χρόνια σε μια σάπια σκάλα ….και ούτε πέφτει να γλιτώσουμε ούτε αλλάζει η φωτό του…λολ)

    1. μ αρεσουν τα διπλοσεντονα σας αγαπητε.. μη ξεχνατε οτι ερχεται χειμωνας 😉

      ναι, ειναι καπως μακροστενη αυτη η λωριδα.. αλλα μου αρεσε, μου φανηκε πρωτοτυπο

      αλλαγες στις αλλαγες και παλι αλλαγες, προσωπικα αλλαζω πολυ συχνα decor.. οσο ομορφο και να ειναι με κουραζει

      και το δικο σου ειναι πολυ λιτο κι ομορφο, ενδιαφερουσα, καλλιτεχνικη η φωτογραφια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s