Κάλι

H Kάλι δεν ήταν η γυναίκα που θα μπορούσε να γοητεύσει κάποιον. Η Κάλι άπλωνε τα ρούχα. Τα ρούχα ήταν ρούχα, τα μανταλάκια μανταλάκια και το σκοινί σκοινί. Τίποτε περισσότερο. Μισόκλεισε τα μάτια της στον δυνατό ήλιο. Μια γυναίκα συμπαθητική. Ίσως και λίγο γλυκιά. Δεν ήταν χυμώδης. Δεν ήταν σπιρτόζα. Δεν ήταν αισθησιακή. Όταν ήθελε, κάποιες φορές, θα μπορούσες να πεις πως ήταν τρυφερή. Αλλά και τότε ακόμη, σχεδόν αμέσως θα το έπερνε πίσω. Σα να μετάνοιωνε που αφέθηκε σε μια υπερβολή. Ήταν απότομη. Όχι ψυχρή, απότομη και κοφτή. Μονολεκτική. Δεν έφτιαχνε παραμύθια. Δεν έστηνε ατμόσφαιρα.
Η Κάλι δεν είχε καμμία εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Απεναντίας, τον έχανε πολύ εύκολα. Με κόπο θυμόταν πράγματα που συνέβησαν. Δεν τα διηγιόταν ποτέ με ψιθυριστή φωνή. Για την αλήθεια, δεν διηγόταν ποτέ το παρελθόν. Φοβόταν τα μάτια της που την πρόδιδαν κι όλο το πρόσωπο της που αλλοιωνόταν από ανεπαίσθητους σπασμούς. Παραπονιόταν συχνά. Κυρίως για τις συμπεριφορές των άλλων.
Η Κάλι είχε τόσο χαμηλή φωνή που ήταν σαν να μην είχε. Οι φωνές των άλλων την σκέπαζαν. Δε μπόρεσε ποτέ να τους αγαπήσει. Πάντα κάτι της έφταιγε.
Η Κάλι, δεν θα ήταν ποτέ η γυναίκα που θα την έβλεπε κάποιος και θα μπορούσε να πει »να, εδώ θα μου προσφερθεί μια ιδιαίτερη ζωή, μια ζωή που ο καθένας θα άξιζε να ζήσει», ήξερε όμως ότι από κάποιους, πολύ λίγους, είχε αγαπηθεί. Είχε αγαπηθεί πολύ!

Advertisements

6 thoughts on “Κάλι

  1. «Για την αλήθεια, δεν διηγόταν ποτέ το παρελθόν.»

    Το έχω κάνει…πονάει:/ και πονάει πολύ. Αν είχα το κουμπί της μηχανής του χρόνου και επέστρεφα στο παρελθόν, θα το άλλαζα. Ναι, θα το άλλαζα…

    1. Aντριάνα μου τι ακριβώς πονάει; το ότι είναι τόσο άσχημο το παρελθόν ή το ότι δε μιλάς για αυτό;
      Η Κάλι, δεν έχει άσχημο παρελθόν, αλλά δεν πλέκει το προφίλ της γύρω από αυτό. Ίσως δε θέλει να αποδεχτεί ότι κάποια πράγματα ‘εχουν περάσει, ή έχουν τελειώσει 😉

      Λυπάμαι αν σου έχει συμβεί το πρώτο σκέλος της ερώτησης μου !

      Την καλησπέρα μου

      Kαι συμπληρώνω, ότι υπάρχουν πολλά πράγματα σε κάθε παρελθόν που θα θέλαμε να αλλάξουμε, τα πιο ανώδυνα είναι οι δικές μας συμπεριφορές, πράγματα μικρά μικρά που όμως αν ήταν αλλιώς ίσως κάτι να ήταν σήμερα διαφορετικό!

      Όμως τίποτα δεν είναι ιδανικό, είναι;

  2. Καλησπέρα με γυμνές πατούσες,
    Πολύ μου άρεσε η ανάρτηση σου. Προσωπικά συμφωνώ με την άποψη της Μαλβίνας Κάραλη. «Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν».
    Και η Κάλι αγαπήθηκε και μάλιστα πολύ. Ανεξάρτητα λοιπόν από το «ποια» ήταν, πέρα από το «πως» ήταν, ώθησε κάποιους ανθρώπους να την αγαπήσουν γι αυτό που πραγματικά είναι. Τι πιο σημαντικό…
    Κατά την γνώμη μου λοιπόν γνώρισε την ευτυχία μιας και έζησε μια ζωή με ανθρώπους που την είχαν αγαπήσει, δεν την ένιωσε όμως, μιας και ποτέ δεν άφησε την καρδιά της μέχρι τα βάθη της να νιώσει την αγάπη.
    Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα. Σε φιλώ,

    1. Αμφισβήτησε τα πάντα, κι αυτό δεν αφήνει περιθώρια αγάπης!
      Η αγάπη είναι μια κατάσταση όπου αποδέχεσαι τον άλλον, όλο αυτό που είναι, που τον περιτριγυρίζει.

      Νομίζω αυτό της έλειψε, η αναγνώριση των όσων είχε, ή έστω η αποδοχή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s