τριαντάφυλλα

τριαντάφυλλα

»Κι ανοίγοντας τα μάτια της άξαφνα, είδε αυτά τα φρέσκα τριαντάφυλλα, σαν μια τραχηλιά από λινό, βγαλμένη μόλις απ’ τη σκάφη, και απλωμένη πάνω σε λυγαριές. Και κείνα τα κόκκινα γαρύφαλλα, σκοτεινά και διακριτικά, με τις κορυφές τους στον αέρα. Κι όλα τα μοσχομπίζελα, απλωμένα μέσα στα βάζα τους, άσπρα σαν το χιόνι, σε απόχρωση βιολέ, ή ώχρας — σάμπως να είχε κιόλας βραδυάσει και τα κορίτσια με τις μουσελίνες είχαν βγη έξω για να μαζέψουν μοσχομπίζελα και τριαντάφυλλα, όταν πια η θαυμάσια καλοκαιρινή μέρα, με κείνο το σκοτεινό μπλε ουρανό της, με τα δελφίνια της, με τα γαρύφαλλα, με τις πασχαλιές της, είχε πια τελειώσει. Κι ήτανε κείνη η στιγμή, ανάμεσα έξη και επτά, πού όλα τα λουλούδια — τριαντάφυλλα, γαρύφαλλα, ίριδες, πασχαλιές — είναι σα να φλέγωνται. Άσπρα, βιολετιά, κόκκινα, και με κείνο το βαθύ πορτοκαλί, όλα τα λουλούδια ήταν σα καίγονταν από μόνα τους, αμετάκλητα, τυλιγμένα σε κείνη την περίεργη ομίχλη.»

H κυρία Νταλογουαίη
Βιρτζίνια Γουλφ

Είναι τόσο εύκολο τελικά, μια στιγμή, μια τόση δα στιγμή μπορεί να επιλέξει μνήμες από το παρελθόν αλλά και μια λίγο πιο ευωδιαστή, λίγο πιό πικάντικη διάθεση για το μέλλον.

Ενώ η καθημερινότητα μας οδηγεί σταθερά εκεί όπου αυτή θέλει, είμαστε εμείς αυτοί που ζεσταίνουμε με τα χνώτα μας αυτά έστω τα ελάχιστα που μπορούμε να ελέγξουμε.

Advertisements

11 thoughts on “τριαντάφυλλα

  1. Και το πιο περίεργο είναι ότι οι στιγμές από το παρελθόν που κατακλύζουν το νου μας έρχονται τις πιο ακατάλληλες στιγμές ή τις στιγμές που δεν το σκεφτόμαστε αλλά μπαίνει ξαφνικά (φτάνει ένα τραγούδι, μια λέξη , ένα τριαντάφυλλο) σαν ορμητικός χείμαρρος και τα σαρώνει όλα στο πέρασμά του.
    Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου.

  2. «Ενώ η καθημερινότητα μας οδηγεί σταθερά εκεί όπου αυτή θέλει, είμαστε εμείς αυτοί που ζεσταίνουμε με τα χνώτα μας αυτά έστω τα ελάχιστα που μπορούμε να ελέγξουμε.»

    Φανταστική απεικόνιση….

    Την καλησπέρα μου…

  3. Καλημέρα…

    Εγώ απλά αντέγραψα τα δικά σου λόγια…γιατί βρήκα φανταστική την εικόνα που ζωγράφισες με τα λόγια σου….την κίνηση να ζεστάνεις με τα χνώτα σου τα » ελάχιστα που μπορούμε να ελέγξουμε»… όλο αυτό περιέχει μια δύναμη και μια τρυφερότητα ταυτόχρονα και συγχρόνως είναι μια πολύ δυνατή εικόνα….

    Να ‘σαι καλά…

  4. Ακόμα κι αν η καθημερινότητα μας οδηγεί,πάντα έχουμε το περιθώριο του να ρυθμίσουμε εμείς τα πράγματα…πάντα έχουμε τη δυνατότητα να τα αλλάξουμε και να τα κάνουμε να μας ταιριαζουν…καλημέρα! 🙂

  5. Εξαιρετικό το απόσπασμα. Είναι εκπληκτικός ο νους τι ταξίδια μπορεί να κάνει, μια ανάμνηση τι μπορεί να μας θυμήσει, πόσο σημαντική θα είναι πλέον στο μυαλό και την ψυχή μας. Πόσα μπορεί να μας μάθει για το μέλλον.Ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s