σκέψεις

σκέψεις

μακάρι να ήμουν ακόμη παιδί..
με γρατζουνισμένα γόνατα την παλεύεις..
με πληγωμένη καρδιά όχι..

Advertisements

16 thoughts on “σκέψεις

  1. Κι όμως … Και με πληγωμένη καρδιά , πάλι την παλεύεις … ίσως όχι στην φάση του αφόρητου πόνου , αλλά σε βάθος χρόνου … όλες οι πληγές κάνουν και κάποια «ουλή» …
    http://silia.wordpress.com/2009/05/31
    Θα ήθελα να σε δω , να χαμογελάς λίγο , γι αυτό σου προτείνω να διαβάσεις αυτό .

  2. Μακάρι να μην μεγάλωνα τόσο γρήγορα… Πιστεύω ότι άμα μπορώ να το πω αυτό στα 16, μου αξίζει και κάποιο bonus στο θέμα του χρόνου…. χαχα… αστειεύομαι 🙂

    Αγαπητή ξυπόλητη, ξέρεις: Ρόδα είναι και γυρίζει…!

    Αν δεν πέσεις, δεν θα σηκωθείς ποτέ.

    Να έχεις ένα υπέροχο σκ σου εύχομαι!

  3. Οι σκέψεις και οι δυσκολίες πάνε στα χαμένα; Μήπως όχι;
    Μας αλλάζουν λίγο; Μας προετοιμάζουν ίσως για το επόμενο στάδιο της ζωής μας;
    Μας κάνουν πιο σοφούς και ικανούς να γευτούμε μια ανώτερη αίσθηση της ζωής;

  4. Δίκιο..απόλυτο δίκιο…Κάτι τέτοιο θα θέλαμε οι περισσότεροι…Η κάθε εποχή όμως,η κάθε περίοδος έχει την ομορφιά της…Καταλαβαίνω λοιπόν την ανάγκη σου να γυρίσεις στην πιο αθώα εποχή..Αλλά μήπως ταυτόχρονα θα πρέπει να κάνεις λίγο πιο όμορφο το παρόν σου;;
    Καλησπέρα! :-))

  5. Κάποιος είχε πει ότι αποτυχία δεν είναι να πέφτεις κάτω. Αποτυχία είναι να μην σηκώνεσαι. Στη ζωή όλα χρειάζονται ακόμα και οι πληγωμένες καρδιές , γιατί αυτές δίνουν τα πιο μεγάλα μαθήματα.
    Σήκω, χαμογέλα, ονειρέψου!
    Καλό βράδυ (να σε λέω ξυπόλητη για συντομία ?)
    Σε φιλώ γλυκά.

      1. Η βασίλισσα κάπου στο blog της έχει γράψει το εξής:
        Κάποτε ο Laurence J Peter είχε πει : «Το πιο δύσκολο στη ζωή, είναι να μάθεις ποιες γέφυρες να περάσεις και ποιες να κάψεις» κι είχε δίκιο αλλά είναι εξίσου σημαντικό όταν κάψεις τις γέφυρες να μην μπεις στον πειρασμό να παίξεις με τις στάχτες…
        Φαντάζομαι ότι είναι στο χέρι σου αλλά και στο χέρι των δικών σου ανθρώπων που σε αγαπάνε να σε βοηθήσουν να μην υποκύψεις στον πειρασμό…
        Καλό βράδυ!

  6. το διαβασα εχθές το σχόλιο σου και χαμογέλασα, δυνατή και αληθινή σκέψη.
    όμως αποκλείεται να υπάρχουν στάχτες που να σε κάνουν να περνάς όμορφα;
    εννοώ, πάντα πρέπει να είμαστε απόλυτοι;
    κι αν τελικά σε κάποιες περιπτώσεις δεν παίζει το άσπρο και το μαύρο;

    εδώ νομίζω μπαίνει το θέμα ΄΄ξέρω τι θέλω΄΄
    κάνω αυτό, γιατι παίρνω αυτό κι από εκει και πέρα ουδεμία άλλη σκέψη να είναι σε θέση να το χαλάσει

    νομίζω ότι όλοι έχουμε τραβήξει πραγματικές γραμμές κι έχουμε σβήσει πράγματα με όλη τη σημασία της λέξης

    ίσως όμως, εκεί που κρατάμε τις στάχτες να είναι επειδή μας δίνονται πραγματικά κάποια πράγματα, ίσως όχι τόσο πολλά όσα θα θέλαμε αλλά ούτε τόσο λίγα για να τα διαγράψουμε!

  7. Μα καλή μου , αν πραγματικά περνούσαμε τόσο όμορφα δεν θα υπήρχαν στάχτες και οι γέφυρες δεν θα ήταν κομμένες ή καμένες αλλά ολόκληρες, δεν νομίζεις?
    Το ότι θα παίξει κάποιος με τις στάχτες , με κάτι δηλαδή που έχει καταστραφεί , το μόνο που μπορεί να του προκαλέσει είναι πόνο, πληγές και ίσως αυταπάτες ότι ίσως να ξαναγίνουν οι στάχτες και πάλι ολόκληρες γέφυρες, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει.
    Δεν αντιλέγω, ότι σε μερικές περιπτώσεις δεν υπάρχει μόνο το άσπρο ή το μαύρο αλλά το γκρι, αλλά ξέρω πολύ καλά , όπως ξέρουν και τα άτομα που βρίσκονται σε αυτή τη θέση , ότι βαθιά μέσα τους γνωρίζουν και μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι τι…
    Είναι πολύ δύσκολο να κόψεις τις γέφυρες με κάποιον που έχεις περάσει καταστάσεις και έχεις βιώσει τα πιο όμορφα συναισθήματα του κόσμου , αλλά και που ακόμα παίρνεις πράγματα από αυτόν τον άνθρωπο ακόμα και αν δεν είχατε την κατάληξη που ήθελες. Γνωρίζω όμως ότι αυτή η «γκρι» κατάσταση πονάει πολύ και αργά ή γρήγορα , θέλοντας και μη , θα πρέπει να διαλέξεις το μαύρο ή το άσπρο, οι καταστάσεις και οι συγκυρίες θα σε αναγκάσουν.
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο βράδυ.

    1. γεμάτο λογική το σχόλιο σου.

      το μόνο που έχω να τονίσω και είναι πράξη τα τελευταία χρόνια, είναι ότι δεν πίστεψα ποτέ ότι οι στάχτες θα ξαναγίνουν γέφυρες.

      δεν θέλω να γεφυρώσω τίποτα, δεν νιώθω κάτι τέτοιο

      θέλω απλά να απολαμβάνω αυτό που μου δίνεται αυτή τη στιγμή, κι αυτό που εγώ μπορώ να δώσω αυτή τη στιγμή, κι αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από φιλία και συντροφικότητα

      άρα ναι μεν έχουμε τις στάχτες γιατί μια εποχή έχει τελειώσει προ πολλού, αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα ίσως να είναι ακόμη πιο ουσιαστικό από το πριν

      υπάρχει και αυτό, το ζω 🙂

      ευχαριστώ για το σχόλιο σου
      καληνύχτα

  8. Βλέποντας το σχόλιο σου σήμερα , αναρωτήθηκα αν έπρεπε να σου απαντήσω ή όχι , τελικά νίκησε ο πειρασμός πφφφ…
    Ξέρεις τι , επειδή έχω ζήσει μια ανάλογη κατάσταση , ξέρω ότι από τη στιγμή που χωρίζεις με κάποιον με τον οποίο έχεις ζήσει μια ερωτική σχέση , πάντα ο ένας από τους δύο αγαπάει ακόμα και πάντα ελπίζει…γι αυτό είναι τόσο δύσκολο να παραμείνει η φιλία. Σκέψου να βλέπεις αυτόν που τα βράδια ονειρεύεσαι να φιλάει μία άλλη που δεν είσαι εσύ… Κάποιες φορές αναρωτιέμαι αν πονάει πιο πολύ να ζεις και να υπομένεις μια τέτοια κατάσταση ή το να «χάσεις» αυτόν που αγαπάς.Να πάψεις δηλαδή να του μιλάς , να τον αγγίζεις , να τον βλέπεις και ας ξέρεις ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι…Είδες πάλι τσακώματα κάνει το μυαλό με την καρδιά, άντε να δούμε ποιος θα νικήσει…
    Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου.

    1. κατ αρχήν καλημέρα 🙂

      να πω ότι εγώ έφυγα από αυτή τη σχέση, να πω επίσης πως εγώ δεν θέλω πια την ερωτική πλευρά της.
      σχέσεις έκανε, και μου το είπε
      σχέσεις προσπάθησα να κάνω, και του είχα μιλήσει για πολλά με πολλές λεπτομέρειες
      δεν ξέρω αν κάποιος πονάει από αυτό
      σίγουρα όμως είναι σε πολύ μικρό βαθμό, σε σχέση με το άλλο, το μεγάλο που μας δένει
      όπως έχουμε πει, κανείς και τίποτα δε μπορεί να μας εμποδίσει να έχουμε αυτή την επαφή

      __________________________________________

      αν κατι με ποναει και μ ενοχλεί, είναι το δικό μου »εγώ» που δεν μπορεί να ξεχάσει παλιά λάθη και καταστάσεις με αποτέλεσμα να έρχονται συχνά με μορφή θυμού στην επιφάνεια
      κάποια στιγμή νόμιζα πως δε μπορώ να συγχωρήσω αυτόν
      τώρα λέω πως δε μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου
      όχι γιατί δεν έκανα κάτι να κρατήσω αυτή τη σχέση, αλλά γιατί δεν κατάλαβα νωρίτερα το τι και το πως για να φύγω
      η διαχείρηση της όλης κατάστασης ήταν κάτω υπό την επίρροια εγωισμού, εξάρτησης, αφέλειας, παιδικότητας κλπ κλπ

      ___________________________________________

      μεγάλη ιστορία και πολλών ετών
      δεν σβήνονται εύκολα τέτοιες σχέσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s