κι εγώ τόσο λίγη

κι εγώ τόσο λίγη

Πιό πολύ, μα πιό πολύ απ΄όλα, έχω βιώσει τη μοναξιά, χωρίς ποτέ να έχω βρεθεί μόνη.

Και σήμερα που κάνει κρύο και βρέχει, και η διάθεση μου ακουμπάει το πάτωμα, διαβάζω ένα βιβλίο που λέει ότι..

η σχέση που ζήσαμε θύμιζε πιό πολύ σχέση ψυχολογικής υποστήριξης παρά οτιδήποτε άλλο..

πως η φωνή μου μοιάζει πια με τον μονότονο ήχο του τραίνου που καθημερινά περνάει.

κάνεις πως δεν ακούς, κάνεις πως δεν υπάρχω..

έχουμε φτάσει σε ένα τέλμα που κινείται από δευτέρα ως κυριακή, στην αίσθηση του τίποτα

τόσο κενό πια, κι εγώ τόσο λίγη

Advertisements

10 thoughts on “κι εγώ τόσο λίγη

  1. Όλοι έχουμε βρεθεί στα μονοπάτια της μοναξιάς. Και όταν βρίσκεσαι εκεί είναι δύσκολο να φύγεις, γιατί πρέπει να πείσεις τον εαυτό σου για να το κάνει.
    Η μοναξιά σε μικρές δόσεις είναι απαραίτητη, όμως πονάει. Πονάει να είσαι μόνος, μα πιο πολύ να νιώθεις μόνος.
    Αν το κείμενο είναι βιωματικό θα σου ευχηθώ τα καλύτερα και κουράγιο. Αν είναι απλά μια σκέψη σου, θα σου πω πως ήταν υπέροχη και την εξέφρασες με πολύ παραστατικό τρόπο.
    Να έχεις μια όμορφη ημέρα και ένα γλυκό σαββατοκύριακο!

    1. Είναι κάπου ανάμεσα. Ανήκει στο χρόνο που όλα σου φαίνονται πελώρια και μαύρα και νιώθεις τόσο μικρός για να βγεις από αυτή την προσωπική σου τρύπα που έχεις κρυφτεί.

      Σ ευχαριστώ για τις ευχές
      καλημέρα

    1. Αυτό φίλε μου είναι από δύσκολο έως αδύνατο. Εξαρτάται από το αν την μοναξιά τη συνοδεύει ένα ίχνος κατάθλιψης. Κι αν την έχεις διαλέξει εσύ, πολλές φορές ακούσια αλλά κατά βάθος τόσο εκούσια.

      Καλό σαββατοκύριακο

  2. Η μοναξιά είναι ένα μεγάλο σχολείο….

    Σε κάνει να εκτιμάς κάθε σου ικμάδα και κάθε σου ικανότητα…

    Σου δίνει ένα εγωϊστικό μέτρο να κρίνεις τους άλλους….

    Αλλά δεν σου δίνει την ευκολία να δώσεις στους άλλους αυτό που εσύ ζητάς από αυτούς….

    Η μοναξιά είναι και στους άλλους…

    Δεν έχεις εσύ την αποκλειστικότητα…..

    Μην τρομάζεις από τους άλλους…αλλά και μην τους τρομάζεις εσύ…

    Κάνε την μοναξιά να σου μάθει την υπομονή….

    Δώσε χώρο και χρόνο…δώσε ελευθερία….

    Γιατί όταν μάθεις να δίνεις….μαθαίνεις και να παίρνεις….

    Και αυτό όταν μάθεις να το κάνεις φυσικά , όπως αναπνέεις, θα σου μειώσει την μοναξιά….

    Η τυποποίηση και τα έτοιμα πακετάκια καλής συμπεριφοράς ή έστω μιας κάποιας συμπεριφοράς, αντενδείκνυνται…

    Καλησπέρες….

    1. αγαπημένε μου χρηχα
      θα ακουστώ υπερβολική αν σου πω πως το σχολιο σου ειναι από τα πιο ουσιαστικά που έχω πάρει τόσα χρόνια στη blogοσφαιρα;

      Στέκομαι σ αυτό το υπέροχο σημείο, όπου δεν μπορείς να δώσεις αυτό που ο ίδιος έχεις ανάγκη

      Επίσης ο χρόνος και ο χώρος και η ελευθερία, ακόμη και το απόλυτο δικαίωμα για λάθη θα συμπληρώσω εγώ

      Αυτά χρειαζόμαστε από τους άλλους και αυτά οφείλουμε να δώσουμε

      Το κρατάω σφιχτά αυτό το σχόλιο και το ξαναδιαβάζω μέχρι να ματώσουν τα μάτια μου 😉

      καλό σαββατοκύριακο

  3. Εγώ περίμενα να θυμώσεις…ειλικρινά…

    Σε παρέβαλα με μια πολύ καλή φίλη μου…

    Εγώ στους φίλους τα ψάλλω, δεν τους χαρίζομαι…αν δεν με ενδιέφεραν , δεν θα ασχολούμουν καν…

    Οπότε είπα να στα πω κι εσένα κι ας θυμώσεις…

    Αλλά τώρα με κάνεις και νοιώθω αμήχανος…κολακευμένος μεν αλλά…

      1. Μην υπερβάλλεις…

        Εξ ‘ άλλου με την συγκεκριμένη μορφή επικοινωνίας είμαστε φίλοι , έτσι δεν είναι;

        Στο κάτω κάτω γιατί να είναι τιμή σου και όχι τιμή μου;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s