θα είναι αύριο μια άλλη μέρα;

Αυτή η ανάρτηση ξεκίνησε με αφορμή μια φωτογραφία, που στην πορεία διαγράφτηκε ως »άστοχη».
Την κρατώ μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν σχόλια που θα ήταν αγένεια να σβήσω.

Θέλω δε θέλω, ο νους μου τριγυρνά στον τελευταίο χρόνο. Πέρσι τέτοιο καιρό, η ψυχολογία μου ήταν πολύ πολύ άσχημη. Το λάθος μου ήταν ότι έβλεπα πολύ τηλεόραση και άκουγα καθημερινά ειδήσεις. Είναι γνωστό πως εκεί η τρίχα γίνεται τριχιά και το μικρό, μεγάλο.
Είχαν κολλήσει τα δυό μου πόδια στο πάτωμα, σαν να είχαν βουτήξει μέσα σε μια υπάρχουσα γλιτσιασμένη κόλλα. Δε το κρύβω πως είχα ΄΄παγώσει΄΄ και φοβόμουν πολύ πως θα ήταν κάτι φτιαγμένο για μένα, χωρίς εμένα και μάλιστα κάτι που θα ήταν αδύνατο να το διαχειριστώ.

Ίσως ακούγεται αφελές, όμως είχα φτάσει στο σημείο να σκέφτομαι ακόμη και τα 15 ευρώ που θα έδινα για να αγοράσω κάποιο βιβλίο, ή τα 4-5 ευρώ για ένα πακέτο τσιγάρα.

Το μυαλό μου και οι σκέψεις μου είχαν καταληφτεί από ένα σωρό υποχρεώσεις και ευθύνες και το χειρότερο, το αύριο μου φαινόταν σκοτεινό, μαύρο και αδιαπέραστο, γιατί ίσως σ αυτό να φταίει ο αδύναμος μου χαρακτήρας, όταν εγώ πω »μαυρο» σημαίναι πίσσα, σκοτάδι χωρίς παράθυρο, αδιέξοδο.

Φέτος, είτε επειδή σταμάτησα να βλέπω τις ειδήσεις, είτε επειδή κάποια πράγματα τα χώνεψα, είτε που είδα πως το μαύρο αποτελείται από ατέλειωτες διακυμάνσεις του γκρι, ενίοτε με κάποιες λάμψεις λευκού, νιώθω πολύ καλύτερα!

Άλλωστε σήμερα μ΄αρέσει περισσότερο το »δήθεν» περιβάλλον μου που αποτελείται από αυτό που ονομάζουμε »κόσμο».
Ποτέ οι φίλοι μου δεν ανέφεραν με περισσότερη άνεση το »δεν έχω λεφτά». Το να ανακαλύψεις το φτηνό και καλό δεν είναι λαικισμός αλλά τρόπος ζωής.
Το να κάνεις καλοκαιρινές διακοπές στην πόλη, ή η επιστροφή στα χωριά των γιαγιάδων μας είναι άποψη.

Τα πάντα δεν είναι το χρήμα, τα πάντα είναι η γεμάτη ψυχή. Και η σημερινή κατάσταση είναι μια αφορμή να μάθουμε να το δουλεύουμε αυτό!

Όλοι τα θέλαμε και τα θέλουμε όλα αλλά δε γκρινιάζουμε όταν δε τα έχουμε. Γιατί η γκρίνια και η κακή κριτική είναι μιζέρια. Η ζωή απαιτεί χαμόγελο γιατί σου δίνεται μια απειροελάχιστη μερίδα παράδεισου. Και στο χέρι σου είναι το πως θα τη χειριστείς. Κι αυτό δεν έχει πάντα άμεση σχέση με το πόσα ευρώ έχεις στην τσέπη.

Την επόμενη Κυριακή, έχουμε εκλογές. Δε ξέρω πόσο σημαντικές θα αποδειχτούν. Δε ξέρω αν θα αλλάξει το οτιδήποτε. Αυτό που θα ήθελα, αν μπορούσα να ζητήσω κάτι θα ήταν μια ίση μεταχείρηση. Αυτό το »κάτι» ότι κι αν είναι αυτό, να ισχύει για όλους. Όχι μια μια μερίδα ανθρώπων. Αυτό για μένα είναι το άδικο.
Όλα τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.

Δεν περιμένω σπουδαία πράγματα. Έχω μάθει τους ανθρώπους. Γλύφουν εκεί που φτύνουν. Γεμάτοι εγωισμό, έπαρση κι αντιφάσεις.

Θα σταματήσω εδώ, άλλωστε αυτή η ανάρτηση ξεκίνησε με τελείως διαφορετικό πνεύμα.

Είμαι περίεργη να δω που θα μας οδηγήσουν οι προσεχείς μέρες.

Advertisements

8 thoughts on “θα είναι αύριο μια άλλη μέρα;

  1. Όντως αύριο θα είναι μια άλλη μέρα. Θα είναι εικοσιτέσσερις καινούριες ώρες γεμάτες ευκαιρίες και ελπίδες πως όλα θα πάνε καλά. Θα είναι ώρες γεμάτες στιγμές που θα προσφέρουν νέες εμπειρίες. Εμπειρίες που θα γίνουν οι αναμνήσεις του χθες και θα μας κάνουν να νοσταλγούμε τις μέρες που πέρασαν. Μακάρι να είναι αναμνήσεις όμορφες και γλυκές.
    Σου εύχομαι η επόμενη μέρα να είναι μαγική και αυτή και όλες οι επόμενες.
    Καλό Σαββατόβραδο 🙂

  2. πάντοτε υπάρχει το λευκό, απλά χρειάζεται καμιά φορά να ανακατέψεις τα χρώματα για να βγει… 🙂 θα πρότεινα να μην απογοητεύεσαι πάντως με όλους τους ανθρώπους, θα βρεις κι εκείνους που θα ζωγραφίσουν παρέα..

  3. Χμμμμ….νομίζω ότι και εγώ έχω μεγάλη περιέργεια για να δω τι θα γίνει (αν και μεταξύ μας πιστεύω ότι δεν θα αλλάξει και πολύ η κατάσταση αλλά μια μικρή ελπίδα την έχω).
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο μήνα με αισιοδοξία και χαμόγελα.

    1. ή που δεν θα αλλάξει τίποτα ή που οι αλλαγές θα είναι πολύ δυναμικές 🙂

      λίγες μερούλες ακόμη

      καλημέρα melita

  4. Θεωρώ πως δεν θα αλλάξει κάτι σπουδαίο. Τον κόσμο όμως έμαθα να τον βλέπω μέσα από τον δικό μου Κόσμο, ξέρω δηλαδή ότι η ψήφος μου θα πάει στράφι αλλά θα είμαι ήρεμος πως κι εγώ συνέβαλα με το δικό μου λιθαράκι προς κάτι καλύτερο. Ο κόσμος ο δικός μου άλλωστε ίσως είναι κοινός και με άλλους ανθρώπους, και κάποια στιγμή θελήσουμε να τους ενώσουμε, με τη μορφή μιας διαμαρτυρίας, μιας πορείας, ξέρω, δεν θα αλλάξει και πάλι κάτι, αλλά είπαμε, τον κόσμο σου τον φτιάχνεις εσύ όπως θες ή τον προσαρμόζεις στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ..!! 🙂

    Kαλή σου μέρα!!

  5. Πολύ όμορφή σκέψη κουφετάριε.
    Πάντα προσπαθούμε να κάνουμε αυτο που πιστεύουμε σωστό, ο καθένας για το δικό του λόγο. Ο κοινός στόχος υπάρχει, μένει η κοινή πορεία. Κι αυτό προυποθέτει μια φιλοσοφία ζωής διαφορετική από ότι έχουμε ζήσει ως τώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s