γυναίκες

γυναίκες

Kουνούσα το κεφάλι μου με συγκατάβαση. Δεν είχε σταματήσει να μιλάει. Δεύτερη συνάντηση και είχε ήδη εξιστορήσει την μισή ζωή της. Συγκεκριμένα τα αρνητικά της ζωής της, γιατί είμαι σίγουρη, υπήρχαν και πολλά θετικά που εκείνη τη στιγμή είχαν περιοριστεί σε έναν ειδικό, αδιαπέραστο φάκελλο της μνήμης της.

Νομίζω ήταν η γυναίκα που θα έκανε έναν άντρα να τη φλερτάρει. Κυρίως γλυκιά. Διακριτικά θηλυκή. Όσο πρέπει ερωτική. Αρκετά έως πολύ κοινωνική!

Είχε τυλίξει μια εσάρπα γύρω της, σε χρώμα μαβί. Χείλη και νύχια βαμμένα στο ίδιο χρώμα. Της πήγαιναν και το ήξερε. Ταίριαζαν και με την πίκρα που έβγαζαν τα λόγια της. Και με το λίγο παράπονο. Και με όλο αυτό το συναίσθημα που νιώθεις όταν έχεις φτάσει σε κάποιο όριο ηλικίας και γυρίζεις πίσω για να επανακτήσεις ότι νομίζεις ότι δεν κατέκτησες.

Καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο του cafe. Απρίλης και η νύχτα δεν θα αργούσε για πολύ. Το ίδιο και το ψυχρό αεράκι. Σύντομα μετακομίσαμε μέσα. Αυτό την έκανε πιό ομιλητική. Εγώ μαζεύτηκα. Μια σειρά από αρνητικές διαπιστώσεις δεν ήταν και ότι πιο ευχάριστο.

Που και που, διακριτικά, κοιτούσα γύρω. Απέναντί μου, ένα ζευγάρι κάποιας ηλικίας. Εμφανώς αταίριαστο. Χοντρά χαρακτηριστικά και ακατέργαστα αυτός, με δέρμα ψημμένο σε χωραφίσιο ήλιο. Λεπτή, ξανθιά με όμορφες, δεξιοτεχνικές κινήσεις αυτή. Δέρμα λευκό. Μου φάνηκε πως με κοίταξαν και μετά γέλασαν. Τους πρόσεξα ακριβώς τη στιγμή που τον άγγιζε και με τα δυό της χέρια. Τον άγγιζε αλλά είχαν μια σαφή απόσταση. Και κάτι σαν ευγένεια μεταξύ τους. Ή κάτι σαν κατανόηση του τύπου, ξέρω τα προβλήματα σου, ξέρω τα ελαττώματα σου, σ αφήνω να ακουμπήσεις επάνω μου, σε στηρίζω, άλλωστε όλα αυτά δεν αφορούν άμεσα εμένα αλλά εσένα. Σε αγγίζω για να νιώσεις όμορφα, για να νιώσεις κάποιος.
Αναρωτιόμουν ποιός από τους δυο έχει το πάνω χέρι και ποιό να ήταν το είδος της σχέσης τους. Πιθανόν μια παράνομη σχέση ετών. Δεν αποκλειόταν και ο ένας και ο άλλος να έπαιζαν τον ρόλο των προσώπων που κάποια στιγμή μπήκαν ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Ίσως να ξεκίνησε η ιστορία πριν πολλά χρόνια, για την ικανοποίηση μιας στιγμής, και μετά το τέλος να ήταν απλά ακατόρθωτο. Έτσι δε συμβαίνει συνήθως;

Η φίλη μου, αν και είναι ανώριμο να ονομάσεις κάποιον φίλο σου τόσο σύντομα, συνέχισε να λέει τον πόνο της και προφανώς μπλέχτηκα περισσότερο στην κουβέντα με προσωπικές μου εμπειρίες γιατί άργησα να πάρω είδηση, πως το ζευγάρι απέναντι έφυγε και το διαδέχτηκε γρήγορα ένα άλλο.

Θα έλεγα πως ο άνδρας έμοιαζε λίγο με τον προηγούμενο, αλλά η γυναίκα ήταν αισθητά μικρότερη του. Καθόλου όμορφη, ούτε άσχημη, θα έλεγα αδιάφορη. Το πρόσωπο της ήταν παράξενα ανέκφραστο. Πάνω από μια ώρα, μιλούσε μόνο αυτός με το χοντροκομμένο πρόσωπο. Το σώμα του δε κινιόταν σχεδόν καθόλου, σε αντίθεση με τα χέρια του που ακουθούσαν την χαμηλόφωνη ομιλία του. Αναρωτιόμουν τι να της έλεγε. Στάθηκε αδύνατον να κλέψω έστω και μια λέξη. Αυτός μιλούσε κι αυτή, σημάδι του νεαρού της ηλικίας της είχε βάλει τα πόδια στην καρέκλα μπροστά της. Η γλώσσα του σώματος της έδειχνε μεγάλη πίεση. Το πρόσωπο της δεν έδειχνε ούτε λύπη, ούτε ενοχή, ούτε έκπληξη. Τα μάτια της κοιτούσαν απέναντι, κάποιες φορές κοίταξε κι εμένα, και ήταν σα σύννεφα μπουκωμένα με δάκρυα.
Ήθελα να τη δω να αντιστέκεται. Ήθελα να τη δω να του ρίχνει το ποτήρι με το νερό στο πρόσωπο, ή έστω με έναν φανερό εκνευρισμό, να σηκωθεί και να φύγει. Αντί αυτού άκουγε υπομονετικά. Ήθελε να ξεσπάσει αλλά έμενε σιωπηλή. Κι όσο αυτή ήταν έτσι, αυτός δε σταματούσε να της μιλάει. Θαρρείς κι η στάση της τον έκανε πιό επιθετικό λεκτικά! Κλασσική ψυχική βία του αρσενικού προς το θηλυκό; Ποιός ξέρει;

Η φίλη μου, αν και κανένας δε μπορεί να είναι φίλος από τη δεύτερη συνάντηση, συνέρχεται από μια κατάθλιψη. Κοιτάει το παρλθόν και μουτζώνει. Δε βρίσκει νόημα σε τίποτα. Πέρσι λέει, άφησε όλα τα φυτά και λουλούδια της αυλής της να πεθάνουν. Δεν θα τα αντικαταστήσει φέτος. Προτιμάει να τυλίγεται σε χρωματιστές εσάρπες, να ζει για τον εαυτό της και να πίνει μπύρες με τους φίλους της. Το καλοκαίρι, μετά από τριάντα χρόνια σχέσης, θα πάει με φίλους διακοπές.
Θα ήθελα να την πείσω να επανεκτιμήσει καταστάσεις και γεγονότα. Ίσως κάποια στιγμή το καταφέρω!

Advertisements

4 thoughts on “γυναίκες

  1. Έτσι δεν κάνουμε μερικές φορές; Παρατηρούμε πιο πολύ τους άλλους απ’τον ίδιο μας το συνομιλητή; Για μένα είναι λίγο πολύ εθισμός να παρατηρώ τους άλλους. Όχι τόσο για να δω τι θα κάνουν. Σαν ένα προσωπικό στοίχημα περισσότερο. Να δω κυριώς εάν μπορώ να τους αποκρυπτογραφήσω.

    Εξαιρετικό το κείμενο, οι περιγραφές σου.

    Κι όμως μία λεπτομέρεια στο λόγο σου με κέρδισε.

    .»Χοντρά χαρακτηριστικά και ακατέργαστα αυτός, με δέρμα ψημμένο σε χωραφίσιο ήλιο.»

    Καλό σου βράδυ!!

    1. Koυφετάριε, είχα όπως λες κι εσύ κατά νου περισσότερο να αποκρυπτογραφήσω παρά να διανθίσω με ωραίες και κατάλληλες λέξεις.

      Ναι, είμαι τόσο περίεργη που θα ήθελα τώρα, αφού εβγαλα τα συμπεράσματα μου, να μου πει κάποιος τις αληθινές ιστορίες αυτών των ζευγαριών.

      Από την άλλη, ίσως μοιράστηκαν μαζί μου μια στιγμή τους μοναδική. Ποιός ξέρει;

      Δεν θα μάθω ποτέ αν τα συμπεράσματα μου βγήκαν έστω και μια φορά πραγματικά 😉

      Σ΄ευχαριστώ για το πέρασμα, καλό βράδυ!

  2. Πόσο περισσότερο ενδιαφέρον έχουν οι άνθρωποι όταν προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε τις συμπεριφορές τους! 🙂 Είναι πολύπλοκο να αναλύουμε την ψυχολογία τους, αλλά αξίζει πάντα τον κόπο…!!
    Πολύ όμορφο κείμενο! Έχει δίκιο ο Κουφετάριος πιο πάνω!!

    Καλησπέρα ξυπόλητη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s